Chapter 11
Nakapagdesisyon
Halos dalawang taon na ang nakalipas buhat nang umalis si Irwin sa Maestranza. Matagal na akong nangungulila sa kaniya. Nakakatawa lang na umalis si Jiro, si Soledad at si Vladimir pero sa kaniya ako nakadama ng matinding pangungulila. Na para bang pakiramdam ko, bawat taong nakikita ko ay siya ang nakikita ko.
"Melissa!"
Napalingon ako kay Mama na hawak ang baon ko. Noong lumapit ako sa kaniya ay hinalikan ko siya sa kaniyang pisngi. "'Ma, hinayaan n'yo na po akong maghanda ng bug-ong ko."
Tumawa siya habang hinahaplos ang kamay ko. "Bahala ka. Kahit na ano'ng gawin mo, ako pa rin ang maghahanda ng baon mo," biro niya.
"Alis na po 'ko!" paalam ko.
"Sige! Ingat sa pagpasok mo sa school!"
Oo. Nag-aaral na ulit ako. Hindi ko alam kung pa'no kami nakaraos
