The Hibiscus Love

Chapter 4

Mabilis ang mga hakbang ni Anya, walang lingon-lingon at animo nakikipagpatintero. Kanina sa plaza ay natanaw niya ang pick up ni Clark na nakaparada sa harap ng munisipyo.

Bumundol agad ang kaba at Hindi paman nakakabawi ay natanaw niya ang binatang palabas mula sa coffee shop. Sa likuran nito ay nakasunod ang isang babae na nakilala niyang anak ni Mayor Amado.

Kitang-kitang pilit na nagpapapansin ang babae sa malalagkit nitong titig kay Clark. Mabilis siyang kumubli sa kalapit na tindahan ngunit sa malas ay napansin na siya ng lalaki.

Walang pag dadalawang isip na humarurot siya ng takbo palayo upang makaiwas.

Dinala siya ng mga paa sa suba, ang dulong bahagi na ng San Isidro. Minabuti niyang wag tumuloy sa mainroad dahil siguradong may pagkakataon na magkrus muli ang landas Nila ni Clark. Binagtas niya ang makipot na kalsada na nagdurugtong sa bayan ng San Isidro at karatig baryo Laoyon. Bibihira ang mga sasakyang nagdaraan sa nasabing kalsada dahil may kakitiran at rough road PA. Swerte na kung may dumaang pribadong sasakyan sa lugar na ito.

Malayo-layo narin ang kanyang nalalakad at tumatagaktak na ang pawis sa kanyang noo.

Minabuti niyang magPahinga sa nakitang puno na nakahambalang sa Tabi ng kalsada. Kanina PA niya nararamdaman ang pamamanhid ng binti.

Mataas pa ang sikat ng araw nang mga oras na iyon at sa hula niya ay mag iika-apat palang ng hapon. Nilinga niya ang paligid Subalit wala siyang makitang magsasaka sa napakalawak na palayan.

Marahil dahil nagsisimula nang mahinog ang mga butil na palay ilang Linggo pa at maaari nang anihin ang mga ito.

Ang bahaging iyon ng lupain ay pag aari ng mga Buenavista. Halos malaking porsyento ng mga sakahan ay pag aari ng mga ito. Bagamat pribado ang lugar ay binuksan ito ng Senyor para sa mga tagabaryo. Nagsisilbi kasi itong shortcut road.

Pabor para sa mga katulad niyang mag-aaral na nagnanais na makatipid ng pamasahe. May kalayuan rin kasi ang bayan ng San Isidro.

Pinakiramdaman ni Anya ang mga binti. Namamanhid Lang ito kanina Subalit ngayon ay nakararamdam na siya nang pamimigat at paninigas. Napaungol siya sa pag Daan ng kirot. Sa mga sandaling iyon Alam niyang Pinupulikat siya. Mabilis niyang hinilot ang parteng masakit subalit mas sumidhi ang pagkirot niyo.

“Kailangan mo ba ng tulong?” Anang boses.

Mabilis na nilingon ni Anya ang pinanggalingan ng boses.

She gasped by the sight of the distant Rafael Samaniego, a hunk farmer with a dark deep eye.

Nasa masakit na binti ang buong pansin niya. Kaya't hindi man lamang niya naramdaman ang paglapit ng bulto nito. Bago PA man niya mabati ang lalaki ay mabilis itong lumuhod at maingat na hinawakan ang kanyang sakong. She gave a grimace of pain.

Hindi na siya nakatanggi PA.

Dahan-dahang iniunat ni Rafael ang kanyang paa at pinayuhan siyang ilang ulit na huminga ng malalim. Mariin nitong hinigit ang dulo ng mga daliri niya sa paa nang kung ilang minuto.

Nakaramdam siya nang pagluwag ng pakiramdam sa ginawa ng lalaki. . She sat back and gazing at the huge man. Nakayuko si Rafael.

Ang aura nito ay yaong mga tipong pamisteryoso at kay bait. Kaiba kay Clark ay kayumangi ang kulay ng balat nito na maaaring dala ng labis na pagkabilad sa araw. Pero Pansin niya ay hindi naman iyon ang totoo nitong kulay.

But the two men have the same well developed physique. Si Rafael ay dahil siguro sa batak sa gawaing bukid at si Clark ay alaga sa gym.

“ Maayos na ba ang pakiramdam mo? Naibsan na ba ang sakit” mag kasunod na tanong ng lalaki.

Isang Matamis na ngiti ang isinukli niya Kay Rafael. Nagpasalamat siya Rito.

Totoong Nakaramdam siya ng ginhawa. Malaking tulong ang ginawa nito.

Inalalayan siya ni Rafael na makatayo. Pinayuhan siyang igalaw-galaw ang paa upang malayang makadaloy ang dugo at tuluyang mawala ang kirot. Na siyang kanyang ginawa.

Inabot ng lalaki ang dala niyang bayong. Nagmagandang loob itong ihatid siya sa kanilang bahay na agad naman niyang sinang ayunan. Anito ay hindi magandang naglalakad siyang mag-Isa sa Suba. Hindi raw ito usual na Dinadaanan ng mga tao. At hindi ligtas sa mga katulad niyang babae PA.

Lihim siyang napangiti. Nangakong tatandaan ang mga paalala nito.

Ngunit bago paman nila masimulan mag lakad ay pumarada ang pick up ni Clark. Bumaba ang lalaki na nagdilim ang mukha. Mabilis itong nakalapit at diretso ang mga matang tumitig Kay Rafael.

"Back off Samaniego...she's coming with me." Mariing wika ni Clark

Nagsalubong ang mga kilay ni Rafael. Narun ang pagtataka sa biglang pagsulpot ng batang Zantillan.

"Walang pwedeng mag-utos sa akin Zantillan...alam mo iyan." sagot ni Rafael na hindi nagpatinag. Nakipagsukatan ng tingin.

Si Clark ay nagtagis ang bagang at gustong mapamura samantalang si Rafael ay nanatiling kalmado sa kabila ng pagkadisgusto.

"Hindi kita inuutusan Samaniego... But I never allowed anyone to get away what is mine and you should know that." Makahulugang ganting sagot ni Clark.

Lalong Kumunot ang noo ni Rafael sinulyapan siya. Subalit Hindi siya makaimik. Parang gusto niyang himatayin. Nilingon nitong muli si Clark.

"Wala akong inaangking pag aari mo Zantillan. Si Anya ang magpapasya kung sino sa ating dalawa ang pahihintulutan niyang mag hatid Sa kanya sa baryo."

Napahugot ng hininga ng wala sa oras si Anya. Nahintakutan. May nakaraang alitan na ang dalawang lalaki at batid niyang hindi nito gusto ang isat Isa. Ayaw niyang makadagdag PA Sa sigalot ng mga ito.

Siya Lang naman ang kailangan ni Clark. At Hindi makatwirang madamay PA si Rafael.

Mabilis siyang kumilos pumagitna sa dalawa. Tumingin Kay Rafael nang may paghingi ng paumanhin. Pilit ipinapaabot ng Mata ang kanyang naging desisyon.

Nakuha naman agad ng lalaki ang ibig niyang ipahiwatig.

"Sigurado ka?." Paniniyak PA nito tila bantulot.

Matipid siyang ngumiti at Mariing tumango.

Si Clark nang mga oras iyon ay lumiwanag ang mukha sa kabila ng iritasyon. Marahas nitong inabot mula kay Rafael ang bayong niyang dala. Hinawakan siya sa kamay at iginiya palapit ng sasakyan.

Si Rafael ay tahimik lang na nakamasid at tumango na lamang pag andar ng pick up.

"Where do you think your going huh?"Si Clark na hindi maitago ang nadaramang inis.

What the hell is wrong with her para takbuhan at pagtaguan siya? Para siyang tangang paikot ikot sa bayan sa kahahanap sa dalagita.

"Saan sa akala mo sa sulok ng bayang ito hindi kita masusundan?"

"Hindi ko sinabing sumunod ka?" Panuyang sagot ni Anya. Bakas sa mukha ang inis. Nagngingitngit. .

"Anya..." Simula ni Clark sa layong gustong magpaliwanag. Ngunit ayaw magpapigil ni Anya.

Hindi mapigilan ng dalagita ang nadaramang inis.

”Bakit mo sinabi iyon kay Rafael?” Anitong paangil.

“Im just claiming what's mine." Diretsa at maliwanag na sagot ni Clark.

"Huh?" saglit na napatda si Anya.

"Hindi mo ako pag-aari, mas lalong hindi ako gamit na pwedeng ariin ninuman kaya wala kang karapatan pagsabihan si Ralph," aniyang nanggigigil sa lalaki.

"Ah what?" Si Clark na Tila Nagulat. "Did you call him Ralph?"

Since when?" Dagdag tanong nito habang nagsasalubong ang mga kilay.

"Teka, bakit? Walang masama sa pagtawag ko ng Ralph Kay Rafael."

"Yes it is," pagpipilit ni Clark.

"Everyone can call him the way they wanted but not you?"

"Ano?"

"i***********l kong tawagin mo siyang Ralph. Period."

"Bakit, anong karapatan mo?" Sagot ni Anya sa tonong panuya.

Clark grits his teeth.

Marahas nitong inihinto ang sasakyan at hinarap ang dalagita sa pagkabigla nito.

Wala pang babaing nagtaray sa lalaki. Baka kailanganing i-preno niya ang bibig. Nagpatalo siya sa emosyon niya. Si Clark Zantillan pa rin ang kaharap niya. Husmiyo!

"Look at me, you lil witch - - - and you better listen."

Naisuklay ni Ckark ang mga daliri sa buhok na tila napipikon.

Ngunit para Kay Anya ay hindi nakabawas iyon sa kaguwapuhang taglay ng nito. Nagmukha pa ngang kay cute nitong tingnan sa ganoong gestures.

"That moment when you took off your shirt and joined in my bed n***d, you gave me all the reasons to have rights in you. I ought to do it whether you like it or not. Are we clear?" Matigas na pahayag ng binata.

Nandoon ang determinasyon at intensidad ng sinabi.

Umawang ang mga labi niya, gusto niyang magsalita pero ang lahat ay nabitin sa ere.

Namutawi ang kalituhan. Naguguluhan siya sa tinatakbo ng kanilang usapan ni Clark.

Binuhay muli ng lalaki ang makina at marahang pinaandar ang sasakyan.

Samantalang siya ay nanatiling walang imik at hindi makabawi. Minabuti niyang tumanaw na lamang sa labas.

Pilit ina+analisa ang mga binitawang salita ng binata.

Nang may mapansin sa kalsada.

Mabilis na nilinga ang katabi. Sinalakay ng kaba.

"Hindi ito ang daan papuntang baryo. Anong binabalak mo?" Her heart was hammering at her chest. Gustong niyang maghisterya.

Nilingon siya ni Clark pero saglit lang at itinuon muli ang pansin sa kalsada. Para lingunin lang siyang muli.

Umangat ang mga kamay nito sa ere. Hindi malaman Kung hahawakan siya o hindi.

Then in a soft voice, he said. "I have something to show you ...you will love the place, just thirty minutes from here. Can you trust me?"

Sa pagbago ng tono ni Clark ay parang yelong natunaw lahat ang nadarama niyang inis at pangamba.

Natitiyak niyang sa mga oras na iyon ay mas nangingibabaw ang udyok ng damdamin niya para sa binata. Kaya't di siya makaramdam ni katiting na pagtanggi.

Binagtas nila ang mabako ngunit maluwag na kalsada.

Kabilaan ang mga nagtatayugang puno at mga samo't saring mga ligaw na halaman at bulaklak.

Mataas ang lugar at pribado. Wala siyang makitang bahay o mga tao man lang na naglalakad sa dinaraanan.

The place is so quiet, fresh and beautiful. Kung saan ay maririnig mo ang huni ng mga ibong pipit.

Binuksan ni Clark ang salamin ng bintana kaya't dumampi ang malamig na hangin sa kanyang balat.

Malamig na sa bahaging iyon marahil ay dala na rin ng mga punong tumatakip sa haring araw.

Sa wakas ay narating nila ang tuktok ng burol at labis ang kanyang pagkamangha.

Hindi na niya nahintay na pagbuksan siya ni Clark. Mabilis siyang bumaba sa sasakyan at minalas ang kagandahan ng paligid.

She was mesmerized by the beauty of nature. Nasa mataas na bahagi sila ng burol at tanaw na tanaw mula roon ang malawak na karagatan.

Sa gilid ng burol ay nakahanay ang iba't ibang uri ng mga gumamela na siyang nagsilbing attraction sa lugar. The field is filled of greenery.

Ano pa:t tila ito paraiso sa kanyang paningin.

Si Clark ay sumandal sa pickup habang nakapamulsa.

Nagplaster ang ngiti sa labi nito habang pinagmamasdan ang dalagita.

Nililipad ng hangin ang mahaba at brownish na buhok ni Anya. Ang suot nitong simpleng bestida ay humahakab sa maganda nitong pigura nang hindi nito namamalayan dahil sa isinasayaw ng hangin.

She's so damn beautiful yet simple. Napailing si Clark.

His women were all classy and sophisticated and her kind is far from that.

But he can’t ignore the fact na may bumabangon na kakaibang damdamin sa puso niya para sa dalagita.

Ilang beses na niyang napagkikita si Anya sa villa kasama ang iba pang mga kaibigan ng kapatid pero kaiba sa lahat, lagi na'y tahimik lang ang dalagita at tila aloof.

Hindi rin iilang beses na nahuli niya ito sa mga panakaw na sulyap sa kanya na ipinagkikibit-balikat lamang niya. Sanay na siya sa mga atensiyong natatanggap mula sa mga kakilala o kaibigan man ng kapatid.

Hanggang sa dumating ang araw na iyon.

A beautiful day in the garden.

Papasok na sana siya ng Villa nang makarinig ng malamyos na tinig.

Only to find out it waa Kate's bestfriend talking to his mother's hibiscus plants.

Naaliw siyang pagmasdan si Anya. Katulad rin ng kanyang ina, mukhang malapit rin ang loob nito sa mga halaman.

He was fascinated by her almond eyes nang lingunin siya coz he interrupted her.

She looks mischievous. Na naging daan upang lapitan niya ito ng tuluyan.

He noticed the girl has a luscious lip at a young age.

Damn...it looks perfect on her . He was teasing her when her sister Kate showed up.

It never came into his mind to go flirting with teenager but goodness, she’s one of a kind.

He was amazed by her reception sa mga panunukso niya that's what makes her more interesting.

Till that day. The cold water sponging in his face was what it took to jolt him out from his deep sleep in the middle of unwell feeling.

Naulinigan niya ang mga boses na tila nag-uusap sa paligid.

Nahihimigan niya sa mga ito ang labis na pag kabagabag. Nakilala niya ang boses ni Mang kulas dahil bago pa iyon ay pinipilit siya ng matanda na dalhin sa ospital na tinawanan lang niya. And then her soft voice came in.

That time he knows Anya was there liban pa sa ilang beses na pagbanggit ni Mang Kulas sa pangalan nito. Nagtataka man kung bakit naroon ang dalagita sa kuwarto niya ay he was please sa pagpapala nito.

Naramdaman niya ang unti-unting paggaan ng pakiramdam at gusto niyang matawa sa sitwasyon.

Naturingan siyang med student pero hindi niya mai -apply sa sarili ang mga nalalaman.

Tila siya naging batang munti, na nangailangan ng agarang pangangalaga.

But hell! Nagpatuloy ang pangangalaykay ng lamig na umaabot sa kanyang mga kalamnan.

Kitang-kita niyang hindi mapakali si Anya, na maya- maya siyang tinatapunan nito ng sulyap at dinadama ang leeg niya.

Ilang beses rin siya nitong binanyusan ng maligamgam na tubig.

Dim ang ilaw niya sa kuwarto kaya’t hindi nito mapapansin kung tulog siya o gising.

Nakaupo ito sa kanyang tabi at pinakatitigan siya.

Tila ito nag-iisip at ang mga sumunod nitong ginawa ay labis niyang ikinagulat. Lihim siyang napasinghap.

Kahit na masama ang pakiramdam ay nakailang paglunok siya.

Nang ikober ni Anya ang sarili ay mabilis na uminit ang kanyang pakiramdam.

Ang kapangahasan ng dalagita ay gumising at naghatid ng kakaiba at samu't-saring sensasyon na kumalat sa kanyang buong pagkatao.

He felt her shivered. Nang mga oras na iyon ay gusto niyang pagsalikupin ang mga kamay sa mura nitong katawan at ikulong ito sa kanyang mga bisig.

Katakot-yakot na pagtitimpi at pagpipigil ang kinailanganin niyang gawin.

He doesn't want to take advantage of her actions. Coz she made it for a purpose. And he's very glad.

He groaned when Anya's found out he's staring at her.

Nakita niya ang panlalaki ng mga mata nito maging ang pagrehistro ng takot.

Mabuti na lamang at medyo may kadiliman sa kanyang silid kung kaya’t nagawa niyang magkunwang wala pa sa tamang wisyo at muling magkunwang inantok.

Kinausap niya si Mang Kulas sa bagay na iyon at pinakiusapang 'wag nang makarating pa kung kanino man ang lahat.

Nangako naman ang matanda. Anito ay labis itong nagpapasalamat at naroon ng mga oras na iyon si Anya para tulungan siya.

Kaya walang dahilan upang malagay sa kahihiyan ang dalagita dahil nagmagandang loob lang naman daw ito.