Naniniwala Na Talaga Ako

Kabanata 40: Si Emarah II

"Teka... Kung eighteen palang eh naging immortal na kayo. Bakit matanda yung boses nung ibang Konseho?", tanong ko.

"Ahmmhmm... Pag-ibig! Pakikipagtalik! Nang maging immortal kami, pinalitan nila ang aming mga pangalan at binigyan kami ng iba't-ibang abilidad. Ngunit, sinabi ng mga Diwata, na kapag kami ay nagkaroon ng malalim na pag-ibig sa iba o sinubukang makipagtalik sa ibang nilalang, mananatili ang aming katangian at abilidad ngunit mawawala naman ang aming pagiging immortal. Sapagkat ibig sabihin lang noon ay hinati namin ang aming atensyon sa paglilingkod bilang Konseho at paggawa ng mga gawaing nakapagpapaligaya sa mga tao bilang normal na tao.

Si Ofelya, siya ang unang umibig sa amin nang mapaibig sya ng nakaraang Punong Tagapangalaga ng Pugad. Ang sumunod ay si Arayat, nagkaroon sya ng anak na naging mga Haribon. Di nagtagal ay nagkaroon din ng kasintahan si Uwabon. Dahil doon ay tumanda sila mula sa kanilang pisikal na pangangatawan sa edad na labing walo kung saan sila unang umibig at may tyansa silang mamatay sa isang sakit o katandaan. Ako at si Idanama lamang ang hindi pa naiisipang piliin din ang landas na kanilang tinahak.", paliwanag sa akin ni Emarah.

"Ah ganun... Ano kayang pakiramdam na maging Konseho?... Tsaka naalala ko na ikaw ang bumabalanse at nagsasaayos ng relasyon sa pagitan ng Nilalang ng Gubat at mga tao. Ano yun? Anong nilalang ng Gubat?", tanong ko.

"Sa kagubatan may mga iilang nilalang ang naninirahan nang patago tulad ng Tikbalang, Sarangay, Amomongo, Kapre, Duwende, Engkanto, at iba pa. At tulad ng mga tao, hindi lahat ng mga iyon ay masama, sadyang may mga pinoprotektahan lamang sila. At ako bilang tiga-balanse ng lahat, sa akin nanggagaling ang nagsisilbing pamantayan ng kaayusan sa pagitan nila at ng mga tao. Ang kapangyarihan ko ay konektado sa mga halaman, puno, bulaklak, at kabute. Kaya ko rin maglaho sa paningin ng iba at magpakita lamang sa paningin ng iisang tao kagaya ng ginagawa natin ngayon.", paliwanag ni Emarah.

"Ah ganun... Makapangyarihan pala talaga kayo.", sabi ni ko. Pansin ko na green yung lens ng mata nya nang sulyapan ko ito.

"Kaarawan mo pala ngayon, tama ba?", tanong ni Emarah.

"Oo, ahahaha.... Kaarawan.", tugon ko.

"Hmmm... Alam mo, nais ko na talagang mamahinga. Naalala ko noong bago maghating gabi ay dinala kami sa kabilang mundo upang maging Konseho, at eksaktong hatinggabi, simula ng aking kaarawan ay naging immortal ako. Ngunit hindi ko alam kung ano ang gagawin upang makapagpahinga na. O baka nais ko lamang mabago ang sistema sa buhay ko....", sabi nya.

"Anong ibig mong sabihin?", pagtataka ko sa sinabi nya.

"Ahmmhmmhmm! Sabagay, dahil kaarawan mo naman, ito nalang ang regalo ko sayo...", sabi nya sa akin. Naglaho sya at biglang lumitaw sa harap ko. Hinawakan nya ako sa mukha kaya napaiwas ako ng lingon sa kanya. Bigla akong ninerbyos sa gusto nyang gawin. Gusto kong pumiglas ngunit may mga baging na pumulupot sa mga braso at tuhod ko.

"Tristan, nais ko nang mamahinga... At ikaw ang napili kong gagawa noon para sa akin...", bulong nya. Pumatong siya sa akin at hinalikan ako nang madiin. Sa paghalik nya sa akin, bigla syang nanghina at idinantay ang kanyang noo sa aking balikat habang hinihingal sya at ako naman ay nakatulala lamang sa ginawa nya. "Tristan... Salamat, muli akong isinilang dahil sayo.. Ahmhmhm..", bulong nya. Hinalikan nya akong muli nang matagal. Binalot nya kaming dalawa sa mga kahoy at baging na ginawa nya sa ilalim ng lawa. Hindi ko na alam ang dapat kong gawin, basta nakaramdam nalang ako ng matinding pagnanasa sa kanya.

"Tristan, nais kong hagkan mo ako. Angkinin mo ako kahit saglit lang sa buhay mo...", bulong niya direkta sa aking tainga habang marahan kong nilulunod ang sarili sa malalambot nyang dibdib. Hinawakan nya ari ko at ipinasok nya sa kanyang butas na kay sikip, mainit at madulas habang madiin nya ibinabaon ang akin sa kanyang sarili.

Ni hindi manlang ako makapagsalita, patuloy sa pagromansa sa katawan nya. Nagpapalit-palit kami ng posisyon, nagsalo ang aming mga laway, at halos hindi na kami makapag-alis ng yakap sa isa't isa. Nararamdaman kong lalabasan na ako, ramdam ko rin na nagsisimula na syang matapos dahil sa panginginig ng kanyang beywang. Niyakap nya akong mahigpit, sabay ng pagkalmot nya sa aking likod. Napakagat naman ako sa kanyang balikat at hindi ko pinigilan ang sarili ko na ilabas ang lahat sa kaloob-looban nya.

Hingal na hingal kaming dalawa pagkatapos ng aming matinding paglalaban. Sa aking kaarawan at sa kanyang panibagong simula, nagtalik kami nang palihim sa ilalim ng tubig at para bang wala sa aming mga sarili.

Pagkatapos naming mamahinga, iniahon nya kaming dalawa sa ibabaw ng tubig kung saan kami unang pumuwesto.

"Kalimutan mo na nangyari sa atin ito, Tristan, pakiusap.... Hanggang sa muli nating pagkikita.", sabi nya sabay halik sa akin. Mabilis syang naglakad paalis at unti-unting naglaho. Napagod ako dun at parang hindi ko alam ang ginawa ko kanina kasama si Emarah. Tinignan ko ang relo ko, 1:35am na rin pala. Tumagal rin ng isang oras ang pagtatalik naming dalawa, hindi ko alam pero nais kong kalimutan ang pangyayaring iyon sa buhay ko.