Alas otso na ng gabi nang umuwi siya. Sinalubong ko siya ng ngiti kahit puno ako ng pagdududa. Sino bang hindi sa ganda rin ng ngiting ibinungad niya?
Para bang wala siyang itinatago sa akin. At para bang wala lang sa kaniya na umuwi siya ng gabi nang hindi man lang nag-me-message kung saang lupalop siya galing. Ngayong kumakain kami matapos niya magbihis, inasahan kong sasabihin niya ang totoo—na hindi sila pumasok ni Beatrice sa school at sa ibang lugar sila nagkita. Ngunit bakit ganoon? Bakit sa halip na `yon ang marinig ko ay taliwas ang kaniyang sinabi?
“Org problems,” aniya. “Maraming internal works na kailangang tapusin kaya tumagal ako sa students’ office.”
Pangiti-ngiti lang ako habang kumakain pero sa kaloob-looba’y abot-langit na ang taas ng aking hinala. Ang sakit. Bakit kai
