Hiyang hiya ako kay Sir Arch nang sumapit ang Sabado. Alas singko ng umaga nang magising ako at naabutan kong bukas ang pinto ng kaniyang kuwarto. Pagkapuwesto ko rito sa tapat ng bintana sa sala, nakita ko siya sa bakuran, nag-eehersisyo gamit ang skipping rope. Suot-suot niya ang kaniyang sweater at gray pants na siguradong kasama na naman sa hanay ng mga labahin ko mamaya.
Kagabi, namalayan kong natapos na ang usapan nang mapagtanto kong mag-isa na lang ako sa kuwarto. Maayos naman ang pagkakapaliwanag niya, hindi mag-iiwan sa akin ng matinding takot. Pakiramdam ko, para niya akong iniwanan ng dahilan upang makonsensya. Kung sinabi ko lang sa kaniya ang lahat habang maaga, hindi na siguro naging komplikado ang sitwasyon.
Nagdalawang isip ako kung ipagtitimpla ko ba siya ng kape. Sa la
