The guy in her dreams

Chapter ten

Chapter 10: The dream

Fiona's Pov

Nang naka-uwi nako sa bahay, naabutan ko ang kapatid ko na naglalaro. Busy s'ya hindi man n'ya ako napasin na nandito na'ko.

"Baby mark~" Sabi ko at tumingin naman s'ya agad at yumayap sakin ng mahigpit.

"Ate fionaa! Na miss po kita, alam moba ate fiona nagka perfect score po ako sa exam!" Sabi n'ya ng masigla, magaling talaga ang kapatid ko lagi s'yang nakakakuha ng magagandang score.

"Talaga ba? May bibigay ako s'yo wait lang" sabi ko at pumunta sa bag na nasa sofa dahil nakatalikod yung kapatid ko kanina kaya nilagay ko mona doon.

Kinuha ko ang favorite n'yang pagkain at ang cookies and cream na ice cream, ng nakita n'ya yun biglang lumiwanag mukha n'ya at nagtatalon.

"Woah! My favorite ate! Thank you po~" sabi n'ya habang nagtatalon.

"Asan kiss ko?" Kiniss naman n'ya ako agad, "Unti mona ang kainin mo ha? Para bukas meron kapa ha?" Sabi ko at tumango naman sya agad.

Tinignan ko si mama kong nasan, at ayon nag luluto sya ng pagkain para mamayang gabi.

"Ma, nandito napo ako!" Sabi ko at tumitingin naman s'ya, " mag bihis kana at kakain na tayo hindi daw uuwi ang papa mo, mag oovertime s'ya" sabi ni mama kaya tumango ako at pumunta sa taas.

Nagpalit nako ng damit na pang-bahay, ayoko sana kumain kaso pinapaba nako ni mama kaya lumabas nako ng kwarto at lumabas. Nakita ko sila mama at yung kapatid ko ay naka upo na, kaya umupo nako at nag smile sakanila. Yung kapatid ko naman ay nag ce-cellphone habang kumakain, kahit kailan naman ang kapatid ko nanood ng YouTube habang kumakain.

"Mark, Kain mona. Magagalit si lord bahala ka" Sabi ko sakanya at binaba niya naman at nag smile sakin.

Kumain na kami pero bago kami kumain ay nagdasal kaming tatlo, kong nagtataka kayo kong bakit wala ang papa ko ay nag tratrabaho siya sa isang company lagi siyang gabi doon minsan hindi na siya na-uwi at minsan umaga na siya nakakauwi pero tuwing sunday kami nag sama sama.

Pumunta nako sa kwarto ko at kinuha ang libro ko para basahin, hindi ko alam kahit hindi ako marunong mag english at hindi ko maintindihan ang ibang word binabasa kopa din. Ang sabi ni papa ko pag nagbabasa ka mas lalong dumadami ang alam mo sa utak mo at minsan iniisip mo ang mga word nayon sa utak mo.

Habang nag babasa ako, hindi ko alam pero parang may nanonood sakin habang nag-babasa i look around pati sa bintana ko pero wala naman ako nakita, na prapraning lang siguro ako. Nag basa ako ulit ng ilang minutes at gusto ko ng matulog.

Natulog nako at pinatay kona ang ilaw...

I ran as fast as I could, ang dilim ng paligid at may sumusunod sakin. di ako mabilis tumakbo dahil maikli lang mga paa ko, hindi kagaya niya parang hindi na niya kailangan pang tumakbo, Dahil sa tangkad niya.

And who the f**k is-

But Suddenly i felt big hand in my waist, napaka higpit ng pagkahawak niya hindi nako makakatas pa. Sino ba siya? Ano ba kailangan niya sakin at lagi niya akong sinusundan?

"Do you think you can escape, huh?" Sabi ng lalaki, Hindi ko siya makita I can't see his face. It's blur, but he's Aura is cold b****y na parang papatayin kapa lang sa boses niya.

I never heard a voice like this, a man deepest voice. Naririnig ko lang to sa mga video sa youtube, but in real life I've never heard it.

"S-sino ka?" I said terrifying voice. Hindi ko siya kilala, hindi ko din alam kung kilala ni'ya ako.

"You don't need to know, but I know your name and identity" He said in my ear with deepest voice. What the hell is going on?!

I'm scared and worrying to myself. Pano nalang kung ano ang gawin niya sakin, wala akong alam sakanya pero may nalalaman siya sakin. Ang aura niya, pang demonyo na hindi ko nakakakita ng ganitong aura na parang si satan kung makasalita and his body it's huge. Parang isang suntok lang sa isang kamay niya mamatay kana.

"How come.. how come you know me? I-i don't even know you" i said and he is f*****g staring at me, but i can't f*****g see his face.

"I can't wait to see you, baby" He said

Before my- my Fvcking dreams! It's just dream what the heck, akala ko pa naman totoo. Kinabahan ako don, ang creepy naman ng panaginip na yon.

Sino siya? Bakit siya nasa panaginip ko? Para talagang may nag babantay sakin, hindi ko lang alam ko sino, minsan din napapanagini akong dalawa bata. Hindi ko alam kong ako yun pero parang ako at may kasama siyang lalaking bata, at na ngako yung lalaki na babalik siya sakin?

I signed, hindi ko alam kong may amnesia ako or what pero ang alam ko na aksidente lang ang tita ko at tita ko kasama na din ang pinsan ko at namatay sila.

Pumasok nako sa cr at naligo dahil 5:00 am na, siguro nagluluto na si mama sa kitchen dahil minsan maaga siyang nag luluto para umalis kaming dalawa ni papa ko maaga din kasing umaalis si papa ko.

Habang sinusuot ko ang uniform ko, nagtataka parin ako sa panaginip ko. Iniisip ko pa ding ang lalaking yon, ang laki ng katawan niya tapos ang boses niya ang lalim hindi pako nakakarinig ng ganon. Tapos minsan sumasakit ang ulo ko ang hindi ko alam.

I can't wait to see you, baby

I can't wait to see you, baby

I can't wait to see you, baby

"Anak! Ok ka lang? Kanina pa kita tinatawag, nauna na ang papa mo umalis. Ano ba ang nangayayari sayo?" Naalis sa isip ko yung sinabi ng lalaki sa huli sa panaginip ko at nakita ko si mama ko nag alala

"Wala po ma, may napanaginip lang po" ang sabi ko at nauna na sa kusina.

Habang kumakain ako iniisip ko pa din yung panaginip ko, kita ko sa mukha ni mama ko na nag alala dahil kanina pako naka tulala. Bago pumasok ang nakakatakot na panaginip ko nayun may dalawang bata na nag mamahalan, hindi ko alam kong ako ba yon at sino ang lalaki? Childhood best friend koba iyon? Alam kona na may amnesia ako dahil sinabi ng tatay ko noon, kasama ko sila tita ko kaya lagi ako pumupunta sa sementeryo para makita sila.

"Ma... May childhood best friend poba ako noon?" Sabi ko at tumingin sa mata niya at huminga siya ng malalim.

"Oo, anak. Meron ka noong best friend, lagi ka niya pinupuntahan dito sa bahay para makita ka lang, pero umalis sila pumunta sa ibang lugar para ma protektahan sila. Tapos na aksidente ka kasama ang tita mo nandoon din siya sa hospital noon, kaso umalis siya dahil may trabaho pa daw ito. Hindi mo siya ma alala dahil may amnesia ka, anak. Hindi ko alam kong asan na ang kaibigan mo nayun, dahil pangako niya na papakasalan ka pa niya" naiiyak ako sa mga sinabi ni mama dahil may best friend pala ako tapos hindi ko siya kilala dahil sa amnesia ko, pero ang lakas ng loob ng luha ko. Umiiyak ako.

"Tahan na anak, makikita mo din siya" sabi ni mama pagkatapos noon umalis nako pero namumula parin ng kaunti ang mata ko. Gusto ko siyang makita. Gusto siyang makita, tumitibok ang puso ko ng mabilis hindi pako nakaranas nito.