WHEN I GOT back to our table, I noticed that Callum's eyes are red. He is flustered and shocked. Did something happen when I'm not around? He didn't even noticed that I'm already sitting in front of him, staring, and wondering why he was not mentally present.
Napailing na lang ako saka tinapik ang kanyang braso para naman bumalik siya sa kanyang huwisyo.
"What's bothering you?" I asked worriedly and stared at his face, trying to study his emotions.
"I think I need to go first, Yza. Emergency. I'm sorry."
Umawang ang aking labi dahil bigla na siyang tumakbo paalis. Nag-iwan lang siya nang ilang paper bills sa ilalim ng kanyang plato. He didn't even look directly in my eyes before running away.
Nawalan tuloy ako ng gana na kumain kahit na masarap ang nakahain. Kaya naman tinawag ko na lang ang waitress na siyang nag-se-serve sa amin at pinasuyo sa kanya na i-take out ang natirang order. Sayang naman kasi, at hindi ako ang tipo na nagsasayang ng pagkain. Nang maibigay sa akin ang paper bag na may lamang pagkain ay umalis ako.
Dahil sasakyan ni Callum ang ginamit namin sa pagpunta sa restaurant ay walang maghahatid sa akin pauwi. Wala akong dala na pera, iniwan ko rin ang aking cellphone dahil hindi ko alam kung paano iyon gamitin.
I had no choice but to walk. Wala namang problema sa akin, basta wala lang manggulo sa aking katahimikan. Habang naglalakad sa tabi ng kalsada ay panay ang paghinga ko ng malalim. Pilit kong kinakalma ang aking sarili sapagkat naiinis ako sa ginawa ni Callum. He left me, it is really unacceptable. I thought he's a gentleman.
However, I think that it is really important, whatever it may be. He's a policeman and people like them are always busy. Mukha ngang tumakas lang siya sa trabaho niya para makita ako. Kahit papaano ay nawala ang aking inis sa tuwing maiisip kong trabaho ang dahilan kaya niya ako iniwan.
May nakita akong bato sa daan, kaya naisipan kong sipain iyon. I kept on kicking the stone until I accidentally hit a man who was sitting on the roadside while fixing his shoe. Agad na natigilan ako saka umayos ng tao. I don't know how to act when I'm at fault. Hindi naman ako marunong humingi ng tawad, kaya tinitigan ko na lang siya ng masama.
"The heck? Why are you glaring at me? Ikaw na nga 'tong may mali, eh!" singhal niya at tumayo. I noticed that he is so tall that I'm lifting my head just to see his face.
"Punyeta, nakakangalay sa leeg." Binaba ko ang aking tingin saka pinatong ang aking kaliwang sa aking batok at pinisil-pisil. Nilagpasan ko ang lalaki na tila walang nangyari dahilan upang mas lalo siyang mainis sa akin.
Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa tumakbo siya sa aking harapan upang harangin ako. His eyes darkened as he scanned my face, his forehead are creased, and I noticed that his hands are balled into fist. He is so mad that I hit him? So sensitive. Paano na lang kaya kung malaking bato ang tumama sa kanya, baka bumulagta na lang ako bigla dahil sa sama ng tingin niya.
"Can you step out of my way, please? Kailangan kong makauwi sa bahay at may trabaho pa akong gagawin," malumanay kong sabi. Maglalakad na sana ako nang bigla niyang hawakan ang aking braso saka hinila ako palapit sa kanya.
"You owe me an apology, so let me take you home."
Hindi ko mapigilan na itaas ang kaliwa kong kilay. Nag-iba yata ang ihip ng hangin. Bigla kasi siyang naging mabait, pati ang mukha niya ay naging maamo. Is he plotting something bad against me, just to avenge his little feet.
But I can take care of myself if something ever happens to me. Isa pa, hindi ako mamamatay... hindi ako sure.
"Kilala ba kita para ihatid mo ako? And how could I trust you when I don't even know your name." I tilted my head and I stared at his forehead to make him uncomfortable.
"My bad, I'm Elbert Luccero. I'm 25 years old, an architect, single, and handsome," he said and winked at me.
"Boastful." Inirapan ko siya saka binalingan ng tingin ang kanyang kotse na nasa hindi kalayuan. I'm sure that he owns that car because it has his name carved on the hood.
He snaked his arms around me and pulled me closer. Pasimple niyang inamoy ang aking buhok kaya naningkit ang aking mata. Wala pang isang minuto ay dumidiskarte na siya. Hahayaan ko na lang siyang isipin na easy to get ako para naman may panibago akong idadagdag sa listahan ng aking mga biktima.
He did not bother asking for my consent, he just grabbed me and pulled me inside his car. Paano kung ibang babae ang nasa sitwasyon ko ngayon. Siguro ay nanginginig na sila sa takot, o kaya naman ay nagkaroon na ng trauma. It was just a simple gesture but it speaks a thousand of words.
"Ituro mo sa akin ang daan papunta sa bahay niyo. Ako na ang bahala sa iyo," aniya saka sinara ang pinto ng kotse. Sinuot ko ang seatbelt ngunit inagaw niya iyon, sinadya niyang idikit ang kanyang kamay sa aking dibdib, napansin ko rin na nilalapit niya ang kanyang ulo palapit sa akin. He sniffed my hair and he even closed his eye. I can see everything in the side mirror, but I pretended that I don't know anything.
"Ayan, ligtas ka na. May I know your name?"
Umayos ako ng upo saka hinawi ang buhok kong nakatabing sa aking mukha.
"Dominique," maikli kong sagot saka pinikit ang aking mga mata. I crossed my arms and my legs and tried to sleep. Alas siete na kasi ng gabi at inaantok ako. Hanggang ngayon kasi ay nararamdaman ko pa rin ang pagod sa pagpaslang ko sa magkaibigan na iyon.
Biglang bumagal ang takbo ng sasakyan kaya pasimple kong minulat ang kanan kong mata, napansin kong dumaan siya sa abandonadong underpass. Madilim ang paligid at ang nagbibigay lang ng liwanag ay ang ilaw na galing sa headlights ng kotse. Tama ang hinala kong may gagawin siya, dahil bigla niyang tinigil ang sasakyan saka pinatong ang kanyang kamay sa hita ko.
Hahayaan ko na lang siyang gawin ang kanyang nais dahil hindi rin siya makakaligtas. Hindi na siya aabutan ng linggo dahil baka magbago ang takbo ng aking isip at siya ang sunod kong maging biktima.
Pinagapang niya ang kanyang mga kamay hanggang sa aking bewang kaya iminulat ko ang mata ko at hinuli ang kanyang kamay. Imbes na matakot sa akin ay ngumisi pa siya.
"Huwag ka na umarte, Dominique. Alam ko naman na magugustuhan mo ang gagawin nating dalawa. Kaya hayaan mo na lang ako na dalhin ka sa alapaap," he laughed evilly and grabbed my neck. He used his force to ripped my clothes and kissed me roughly. Kinakagat niya ang aking labi at dila kaya nalalasahan ko ang sarili kong dugo.
He was so aggressive, like an animal that was hungry and wants to devour me. Halos malamog na ang katawan ko dahil sa pagpisil niya. I couldn't move freely and when I tried to, he grabbed his gun and placed it on my head.
"Subukan mong gumalaw, papatayin kita," he threatened me.
He thinks that he can control me? I know better. Imbes na ipakita sa kanya na natatakot ako ay ngumiti ako ng matamis, tila nagulat siya sa aking naging reaksyon dahil napatulala siya.
"Paano ko naman masusuklian ang gagawin mo kung hindi ako gagalaw, Elbert. Kaya hayaan mo akong hawakan ka at iparamdam sa iyo na ang kaligayahan na iyong pinapantasya," I seductively said and licked my lower lip.
Halos magliwanag ang mata niya dahil sa tuwa. Binitawan niya ang kanyang baril at dali-daling lumipat sa backseat. Habang nakatalikod siya ay pasimple kong kinuha ang baril at nilagay sa driver's seat bago siya sundan.
Isa-isa kong hinubad ang aking damit at gano'n din siya. He began to kiss me softly while caressing my delicate body. I faked a moan to excite him. I felt that his manhood harden as I grabbed a handful of his hair. Wala siyang sinayang na oras, dahil sa loob nang ilang minuto ay nagawa niyang ipasok ang kanyang alaga sa aking hiyas at mabilis na ginalaw ang kanyang balakang.
I bit my lower lip because it's a little painful for me. I'm so tight and he seems to enjoy it. Kaya naman hindi na ako nakatiis. I placed both of my hands on his neck and as I move on top of him, I began to choke him until his face turned blue.
"Die, Elbert. You should die so you could satisfy me," Humihingal na sabi ko. Nang maramdaman ko na wala na ang kanyang pulso ay ngumiti ako saka tinigil ang pagtaas-baba sa kanyang ibabaw. I snapped my finger to make a black rose and I stabbed it on his neck. Gamit ang aking kuko ay sinugatan ko ang kanyang palapuluhan. I left a cross mark on his wrist and kissed his cheek before grabbing the gun and shot him twice on his limbs.