Devil's Desire

Chapter 26

THREE DAYS LATER...

Halos lahat ay nagulantang sa balitang naging biktima ang anak ng Presidente na si Elbert Luccero. Lahat ay nagluluksa at nakikiramay sa bigla niyang pagpanaw. Maraming kilalang personalidad ang nagpadala ng kanilang pakikidalamhati sa pamilyang Luccero, isa na roon ang pamilya nila ni Callum.

Ang kanyang ina na si Amelie ay nagpadala ng bulaklak. Abala si Callum at pati na rin ang kanyang ama kaya naman mag-isang nagtungo roon si Amelie. Elbert's mother is her relative and they both came from prestigious family, the Morrocan's.

"Ano ba ang nangyari sa anak mo, Emelia? He's healthy, so I don't think that he died from any illness," mungkahi ni Amelia sa ina ni Elbert na nasa tabi niya.

Emelia bit her lower lip as she scanned the whole room just to make sure that nobody could hear them.

Hinawakan niya ang manggas ng damit na suot ni Amelia saka bahagyang hinila ang katabi para maibulong niya ang kanyang nais na sabihin.

"My son is a victim of Deathslayer. They found his corpse on his car, nasa ilalim ng abandonadong underpass na papunta sa bayan ng Sloven. He wasn't wearing any clothes. He has a stab wound and a mark on his wrist. Kaya naman abala si Marvelo dahil palihim niyang pinapahanap sa mga kapulisan ang Deathslayer upang mapatawan ng nararapat na parusa."

Nanlaki ang mata ni Amelie. Biglang nanuyo ang kanyang lalamunan dahil naalala niya ang kanyang anak. Paano na lang kung makilala niya ang Deathslayer at saktan siya? She shaked her head to ignore those thoughts.

"Dapat kong tawagin ang anak ko para mapagsabihan ko siya na mag-ingat. He shouldn't trust anyone, lalo na't pulis siya," kinakabahang aniya. Kinuha niya ang kanyang kulay rosas na cellphone sa bitbit na itim na handbag at tinawagan ang anak.

She was getting impatient every minute that had passed. Callum is not answering the call and she's worried as hell. Ilang sandali ay nakatanggap siya ng text message galing sa anak.

"I'm busy mom. Call you later." Iyon ang nakapaloob sa mensahe na pinadala niya.

Amelie let out a sigh of relief as she read the text. Nagpasya siyang bumalik sa loob ngunit nakasalubong niya ang isang babae na may suot na itim na mask. Magara ang suot niyang itim na bestida at nakalugay ang pula at kulot niyang buhok. Ngumiti siya sa babaeng nakabanggaan niya subali't nagpatuloy lang siya sa paglalakad hanggang sa tuluyan siyang mawala sa paningin ni Amelie.

"Ame, ano bang tinitingnan mo riyan? We need to go now. See you at the church." Niyakap ni Emelia ang braso ni Amelia bago umalis habang kinakaway ang mga kamay.

Walang nagawa si Amelia kundi ang tumango at magtungo sa kanyang sasakyan. Upon entering the car, she saw the woman that she bumped earlier. Nakatitig ito sa kanya na parang sinusuri ang bawat galaw niya. Hindi niya mapigilan na maawasiwa. Bigla rin siyang nakaramdam ng takot at kaba nang makitang umayos ng tayo ang babae at magiliw na kumaway sa kanya.

I'VE BEEN following her since she came out of the church and to her house. I know she's fazed after seeing me but I made sure that she will forget about me. Hindi niya dapat malaman na ang isang tulad ko ay nabubuhay sa mundong ito. I'm after her husband.

Amelie, wala kang kaalam-alam sa ginagawa ng iyong asawa kapag wala siya sa inyong tahanan. Napatingin ako sa kanyang tiyan at ngumiti ng mapait.

You'll be giving birth to a woman who will carry the curse of the family. Walang tatakas sa sumpa na binitawan ng aking ina. We're all going to suffer.

Nakakuyom ang mga palad na bumalik ako sa tahanan ni Dominique upang magmatyag sa bawat hakbang na kanyang ginagawa. She already killed ten men, and some of them are buried where no one could ever notice. Hindi ko magawang maawa sa kanyang mga biktima dahil iyon ang nararapat sa kanila.

Hinihintay ko na lang na dumating ang panahon na maparusahan silang mag-ama.

Mabilis na nagkubli ako sa likod ng puno nang makita ang sasakyan ni Callum na pumarada sa harap ng gate ng bahay ni Dominique. I hurriedly teleported to her house and so I could put her in a deep slumber. Hindi sila dapat magkita ni Callum sa mga oras na ito. Buti na lang at natutulog pa siya nang makapasok ako sa kanyang silid. I throw a silver dust on her eyes so she could sleep peacefully for three hours.

Sa tingin ko naman ay hindi makakaya ni Callum na maghintay ng ganoon katagal. But I was wrong, he managed to climb the walls and barged into the living room.

"Stubborn," I whispered to myself and concealed my body because I heard his fainted footsteps.

Ilang saglit lamang ay bumukas ang pinto at pumasok siya. I noticed that he is carrying a blue paper bag and a flower. My lips curved into a smile as I saw his face.

"Kamukha mo talaga ang iyong ama. Pagsisihan niyong dalawa ang ginawa niyo sa aking ina." Iyon ang sinabi ko bago ako tuluyang umalis sa bahay ni Dominique.

NAKANGITING HINAMPAS ni Junie ang balikat ni Callum. Natatawa kasi siya dahil problemado ang kaibigan kung paano kakausapin si Dominique. Tatlong araw na kasi siyang pinagtataguan ng dalaga at hindi rin sinasagot ang mga tawag niya. Kaya alalang-alala siya, lalo na atmay ginawa siyang kasalanan sa dalaga.

"Bakit mo kasi siya iniwan sa restaurant? First date niyo pa naman 'yon," nakangising tanong ni Junie.

Naiiritang ginulo ni Callum ang kanyang buhok habang nakatitig sa screen ng kayang cellphone. He already sent 50+ messages but Yza didn't respond to any of them.

"Nag-aalala nga ako sa iyo. Syempre nawalan ka ng anak. I was too shocked by the news. Binalikan ko naman siya sa restaurant after five minutes pero wala na siya. I really guess that she's mad at me. Puntahan ko na lang kaya siya sa bahay nila, nang makapagpaliwanag ako ng husto."

Napailing si Junie dahil nakikita niyang aligaga ang kaibigan. Ito ang unang beses na nakita niyang nagkaganito si Callum dahil sa isang babae.

"Umamin ka, Callum. May gusto ka ba kay Dominique?"

"Oo," walang pag-aalinlangan na sagot ni Callum. Bakit niya naman itatanggi ang bagay na iyon? Simula nang makita niya ang dalaga ay napukaw na niya ang natutulog niyang damdamin. He felt like he is ready to take risk again.

"Paano si—"

Tinapik ni Callum ang bibig ni Junie upang pigilan siya sa pagsasalita.

"Please lang, huwag na natin siyang pag-usapan. I already moved on, sana ikaw rin," seryosong saad niya at nagmamadaling umalis.

He's going to Yza's house, but he should buy her a flower and chocolate first. Susuyuin niya muna ang dalaga para makabawi siya sa ginawa niyang pang-iindiyan.

I bought a red tulips, different kinds of chocolates, and wrote her a letter. Kulay pula ang binili ko dahil hindi niya naman magugustuhan kung kulay puti ang bulaklak na ibibigay ko. Lalo na kung rosas. Hindi ko alam kung bakit tila natatakot siya sa bagay na iyon.

Fear is the only thing that I can see in her eyes, she's does not hate it, she was just scared to remember her trauma. Kaya sana ay ako ang dahilan kung paano iyon mawala. Hindi naman siya maiinis sa bulaklak kung wala siyang malalim na dahilan.

Kaya kung sino man ang nanakit sa kanyang damdamin, sana ay karmahin siya. Because Yza deserves the world, she deserves to be loved, and to be treated nicely. Kaya nga halos hindi na ako makatulog sa pagbabantay ng palihim sa kanya kapag nagtatrabaho siya sa club. I even listed all the men who talked to her, who touched her inappropriately, and those who tried take her home. Lahat ay kilala ko, ngunit lahat ng lalaki na iyon ay namatay bago ko pa man sila mahuli.

Habang nagmamaneho ay naalala ko ang kasong hawak ko. May bago nanaman siyang biktima, at iyon ay si Elbert. He is my childhood friend, we're leaving in the same neighborhood, and he's a relative. Kaya kahit papaano ay malapit ang loob ko sa kanya. I just can't believe that a nice guy like him became a victim of Deathslayer.

Kailangan ko na siyang mahuli bago pa mahuli ang lahat.

I arrived at her house after twenty minutes of driving. Sarado ang kanyang mga binata pati na rin ang gate. Subali't batid kong nariyan siya sa loob. Hindi naman siya gumagala o nagpupunta sa ibang lugar.

Maybe she's sleeping. Alas dos na kasi ng umaga nang matapos ang trabaho niya. Buti nga lang at wala siyang kasabay na lalaki paglabas. I pressed the doorbell twice and waited her two minutes, but she didn't open the gate for me. Kaya naman inakyat ko ang bakod para mabuksan ko ang gate. Kinuha ko sa loob ng sasakyan ang paper bag at bouquet ng bulaklak saka nilock ang pinto bago pumasok ulit.

Nang buksan ko ang main door ng bahay niya ay hindi iyon naka-lock. Napapailing na sinipa ko pasara ang pinto. Dapat talaga na magkaroon siya ng kasama sa bahay. Paano na lang kung may pumasok sa bahay niya na ibang tao at gawan siya ng masama? Maybe I should give her a pet that could guard her.

"Yza?" tawag ko sa kanyang pangalan. I keep on calling her until I reached her room. Only to see that she was sleeping peacefully. Nilapag ko ang dala ko sa kanyang tabi at hinaplos ang kanyang buhok.

I don't want to disturb her sleep so I decided to leave, but before leaving I cooked her some dinner.