Chapter 32.2
Nakakarindi ang mga tugtog, ang mga tao ay nag-uumpisa nang magkamustahan at halos lahat ay nakaitim. Kagagaling lang namin sa libingan ni Nanay at heto kami ngayon sa isang hotel kung saan magaganap ang pagpapakilala.
Isang taon na rin ngunit ngayon lang ipapaalam sa lahat na ako na ang mamamahala. Nang una’y ayaw ko pero malaking kasayangan kung hindi ko rin ipagpapatuloy ang bagay na nakakatulong sa mga batang minsan nang napariwara.
“Ladies and gentleman, nandito tayo para kilalanin ang bagong mamamahala ng ating mumunting tahanan—tahanan na nagbigay sa ’tin ng maayos na buhay, ang nagturo ng kahalagahan ng buhay at ang bahay na puno ng pagmamahal,” sabi ng emcee na kulay itim din ang suot na damit.
Nakatingin silang lahat ngayon dito sa stage habang ako naman ay naka
