Chapter 44
Mahaba at mabagal ang usad ng sasakyan nang makapasok kami sa EDSA. Katulad ng inaasahan ko kapag nasa Manila, ang matinding traffic na hindi mawala-wala sa buong kalsada.
Kung hindi may naaksidente sa ibang lugar, may iba naman na nag-aayos ng kalsada lalo na ngayon na malapit na ang pasko.
Nilingon ko ang lalaking nagda-drive para sa ’kin, si Gelo. Kanina pa siya walang imik at malalim ang iniisip.
Ngayon ang araw kung kailan niya ako ipapakilala ngunit imbis na ako ang kabahan ay siya naman ang hindi mapakali.
“Ayos ka lang ba, Gelo?” Nasa boses ko ang pag-aalala.
Alam ko na mahirap para sa kanya ang hinihiling ko pero heto kami ngayon, papunta sa taong matagal niya nang gustong kalimutan at dalawang tao na dahilan kung bakit siya nag-iisa.
“Maayos naman.” Ngumiti si
