Malamig ang simoy ng hangin na sumasalubong sa kanya, at kumukupas na ang init ng araw sa hapon. Tatlong araw na siya dito sa maliit na baryo at maayos naman, kahit maraming mga kalalakihan dito kumpara sa mga babae ay ligtas siya. Wala rin siyang nakikita na mga dalaga o kasing edad niya. Siguro dahil na rin pinakilala siya ni Dos na misis niya kuno kaya takot din ang mga tao na galawin siya.
“O, bakit lumabas ka?” salubong ni Tiya Gilda habang nag-aayos ng mga pinatuyong damit sa sampayan na mga damit nila ni Dos.
“Nabuburyong po ako sa loob, eh.” Sagot niya.
“Naghihilom na ba ang sugat mo?”
“Hindi pa naman po totally healed pero may pagbabago na. Nakakalakad na ako kahit paika-ika, Tiya. Maraming salamat sa pag-aalaga sa akin,” nakangiti niyang tugon.
“Aba’y walang problema, neng
