Sa sobrang bigat ng naramdaman niya mula sa mga sinabi ni Dos, unti-unting bumigay ang katawan ni Aleyah. Hindi niya namalayan na napapikit na lamang siya, at sa wakas ay binitawan ng pagod at sakit ang kanyang mga mata.
Hanggang sa isang boses ang gumising sa kanya. Mahina siyang niyuyogyog sa balikat.
“Ineng…”
Napabalikwas siya ng bangon, agad napaatras at napasandal sa dingding ng maliit na bahay.
“S-Sino ka?!” gulat na tanong niya.
Isang matandang babae ang nakatayo sa harapan niya, medyo kuba, may hawak na lumang batya ng damit. Kita sa itsura nito ang pagod at mga guhit ng panahon, pero mababakas din ang kabutihan sa mata.
“Inutusan lang ako ni señorito Dos,” mahinahong sabi nito.
“Baka raw… hindi ka na humihinga kaya pinagising ka niya sa akin.”
Pero bago pa man siya maka
