Stay with me, Brat Girl

Chapter 4: h skyla

A day has ended and this new one will come out maybe as hell. Matapos yung lintek na curfew na iyon, na kontik ko pang ipahamak ko in two seperate ways. Una, dahil sa D.O na iyon na baka makick-out ako dito sa eskwelahang ito at yung pangalawa naman ay death, death by strangling in the neck by the great Raven Montellago.

Sa twing naalala ko yung ginawa niya sa akin, kumukulo ang dugo ko. How dare he threathen me like that? Ano siya diyos?! Na susunod ako sa kanya? Damn him!

Maraming inooffer na courses ang Pierce-Hellenic Colleges. And I had been a Business Administration student even before I arrive here. Kahit dun sa mga nakick-out akong school, enrolled ako as a Business Administration Student. I never wanted this course really. I want to be a journalist pero sabi ni Papa kailangan ko daw ang course na ito dahil ako daw ang magmamana ng business namin sa Greece. Wala naman daw akong mapapala if nag-journalist daw ako.

As a robot they say, wala man akong nagawa kung hindi ang sundin si Papa. And now I am here sitting on the grass, reviewing financial statements and reports. This is bullshit!

I wonder how will my life be if my family wasn't my family at all. Nagsapak ako ng earphones sa tenga sabay nahiga sa damuhan. 

Mayonnaise (Synesthesia)

Save your smile

Everything fades through time

I'm lost for words

Endlessly waiting for you

It is so calming to just stare at no where. Just the sky and the clouds. Mas pinili ko kasi na manatili na kang sa garden kesa sa umupo sa bench sa coliseum. Mainit ang semento dun tsama maraming tao, buti na lang dito medyo kaunti at yung halos magjojowa lang ang nandito. Tamaan sana sila ng kidlat.

Stay with me

Yes I know, this cannot be

As morning comes

I'll say goodbye to you when I'm done.

Through the sun...

Because I've waiting for you, waiting for this

Dream to come true, just to be with you

Ipinikit ko ang mata ko nang bigla na namang humigit ng earplugs ko sa kanang bahagi ng tenga ko. "Ano ba?!---"

And If I die, remember this line

I'm always here, guarding your life

"You know that you actually look sexier if you are listening to my thing?" 

Napatingin ako sa kanya. Tangina we are inches apart.

Guarding your life...

Nakahiga na pala siya dito kanina pa hindi ko siya napansin. Ito talagang magkapatid na Montellago, palagi na lang! Gusto palaging si lapit ay! 

Napaupo ako sa kinahihigan ko kaya napasunod siya dahil nahigit yung earplug sa tenga niya. "Kanina ka pa ba diyan?" tanong ko sa kanya.

Kinuha niya muli yung earplug tsaka muli itong nilagay sa tenga niya. "About... 5 minutes ago? You were occupied by your thoughts kaya siguro hindi mo ako napansin. May problema ba?"

Yes! It's your f*****g brother! "Wala naman, namamahinga lang ako. Masyado kasing nabigla yung katawan ko. I am currently mentally drained even though pangalawang araw pa lang ng klase ngayon." 

"Well... Hindi kita masisisi. Ganun talaga dito. Mabilisan lahat." sabi nito sabay umakto na parang nagiisip.

Hinigit ko na yung earplug sa tenga naming dalawa tsaka pinatay ang tugtog nun. Hindi naman siya umalma. I put it back to my bag.

I got curious about the video so I asked him away. "Yung video..." napatingin ito sa akin. "Paano yun nangyari? Hindi naman ako bumalik sa room ko. Paano naging---"

"It was edited." nakangiti nitong sabi sa akin. "Sabi sa iyo eh, walang magkakaroon ng offense sa ating dalawa."

"How is that? P-paano nangyari yun?"

"It was Skye. The man with those round glasses. He is a nerd, I mean lahat, like in terms of knowledge, skills, intelligence, escapes, and everything that involve wit and his brain, he is really good at it."

That explain how did it happen. Masyadong maganda ang pagkakaedit nung video. Parang isang amateur sa ganoong aspeto ang gumawa nun eh. 

"May utang pa nga ako dun. Dahil sa pagliligtas na naman niya sa akin. He said to buy him a rubber shoes in exchange for his help."

Medyo naawa naman ako kay Ross dahil siya lang ang gagastos sa rubber shoes ni Skye eh involve naman ako. "Gusto mo hatian kita? I mean involve naman ako sa nangyari eh. It means he helped me too."

Umiling siya. "Nah. I can handle. Besides, hindi ka pa naman niya masyadong kilala."

Natahimik na naman kaming dalawa. For the record, si Ross pa lang ang nakakasama ko ng ganitong katagal sa school na ito. Shall I consider him as my friend? Or does he even want me to be friend?

Napatingin ako sa kanya at parang nagiisip na naman ito. "Ano na naman ang iniisip mo? Kanina ka pa nagiisip, baka mahigop na ako ng utak mo nan!" biro ko sa kanya

He chuckled and he patted my head. That was an abrupt move that made my heart pound. "Silly. I am just thinking what to do now, with you. Tutal vacant mo naman, habang ako ay nagcutting"

What the f*****g hell?! 

"boring kasi sa klase ni Mr. Dy. I think storming out of the classroom would lessen my boredom. Fortunately, nakita kita kaya pumunta ako dito. So I decided to spend time with you." ngumiti na naman ito sa akin. Hindi ba siya napapagod na ngumiti? Baka mapunit na yung mukha niya nan.

"Silly ka diyan! Ikaw ang baliw! Sino ba namang matinong tao ang magcucutting just because he is bored?"

Itinaas niya ang kamay niya. "Me!"

Hinampas ko siya sa braso at dumaing siya. "Awww... You're being so savage."

"Ewan ko sa iyo." Inirapan ko siya. Sometimes, Ross is being unreasonable at things but maybe that's one of his assets.

Nagulat na lang ako nang bigla itong tumayo at inilahad ang kamay sa akin. "Alam ko na kung saan tayo pupunta"

"Huwag na! Dito na lang tayo. After 30 minutes, may klase na naman ako eh. Ikaw na lang ang magpunta kung saan ka pupunta."

Sumimangot ang mukha nito. "Ang KJ nito! Bilis na habang may oras pa! Promise malapit lang yun"

"Saan ba yun?" maang kong tanong pero sa halip na sumagot ay bigla na lang niya akong hinila patayo at tsaka kinuha na rin niya ang mga gamit ko na nagkalat na sa damuhan. "Basta"

Pagkatapos naming maglakad-takbo sa isang malaking hall ng eskwelaham ay nakarating kami sa isang music room. Sumilip muna siya doon para tingnan kung may tao. "Huy! Ano bang ginagawa natin dito?" tanong kl sa kanya habanh hinihigit ang kamay ko na kanina niya pang hawak. Baka kasi matanggal na yung kamay ko kakahila niya kanina pa.

He put his index finger on his lips, telling me to hush. "Hindi tayo pwede dito dahil wala naman tayong schedule pero may ipapakita lang ako sa iyo."

He was busy looking at the music room's window when I speak. "Ano?! Baka mapahamak na naman tayo nan! Alam mo namang naiwas ako sa gulo. Jusko, ikaw na naghahanap ng ikakatalsik mo---" hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil bigla na lang niya akong hinigit papasok sa loob. 

I kept calling his name to calm his impulsive and reckless mind. "Ross! Baka mahuli tayo dito---!"

"Trust me." 

Binitawan niya ang kamay ko at inilagay ang bag at gamit ko sa isang table. "Ross! Bumalik ka dito!"

Nanatili ako sa may entrance ng room dahil baka may makahuli sa amin, paniguradong lagot na naman ako. 

Bigla na lang siyang umakyat sa mini stage na nandun at kinuha ang isang gitara.

Tangina! Mapapahamak talaga kami dito. Legit na itong kickout blues ko!

"Alex?" 

"Ano?!" iritadong iritado na ako dahil sa mga pinaggagawa niya sa buhay. "Kapag tayo nahuli Ross, sinasabi ko sa iyo. I will slit off your neck! And I am f*****g serious!"

Kumuha siya ng isang high chair at doon at umupo. Ipinuwesto niya ang gitara sa harap niya tsaka ako tinitigan.

"I will sing a song for you."

"ha?"

"Alam mo namang hindi ako marunong maggitara kasi Piano lang at Drums ang alam ko pero pinagisipan ko kagabi kung ano ang bagay sa isang tulad mo. Then, Brix said... It's better to sing in front of you while playing a guitar. Kaya nagaral agad ako ng isang kanta sa gitara. Credits nga pala kay Brixian din, for letting me borrow his guitar yesterday evening."

Tumikhim siya. "Don't expect to much. I am just a beginner and don't even dare to laugh!" may split personality na tunay na siguro itong taong ito. Magagalit tapos ngingiti. Tingnan mo ngayon, mapupunit na namam amg mukha kakangiti. "This song is for you."

Wala na akong ibang nasabi dahil bigla siyang nagstrum ng gitara. 

Howie Day (Collide)

"The dawn is breaking

A light shining through

You're barely waking

And I'm tangled up in you

Yeah..."

I looked pathetic, by just lookimg at him while my heart was racing. Bakit ba napakagwapo niya habang nakanta? At bakit napakaganda din ng boses niya?

Ganun kaya ang kuya niya? I mean magkapatid sila diba? Aist! Bakit ko ba iniiisip ang mokong na iyon? f**k him!

Medyo nagkakamali-mali pa siya sa pagsstrum ng gitara. Understandable naman yun kasi tulad nga ng sinabi niya kanina, kahapon lang siya nagpravtice. Kagabi to be specific. 

Ito ba yung tinatawag nilang harana? Or maybe he just wanted to practice right in front of me? Para may critic siya? Pero if ever na for critic lang ito, bakit ganito na lang yung kaba na nararamdaman ko. I can't even take my eyes off him."

"I'm open, you're closed

Where I follow, you'll go

I worry I won't see your face

Light up again..."

"Even the best fall down sometimes

Even the wrong words seem to rhyme

Out of the doubt that fills my mind

I somehow find

You and I

Collide..."

Natapos niya ang kanta na halos maperfect niya ito. 

"Ayos ba?"

I was snapped out when he started to talk again. "Titig na titig ka sa akin. Ayos ba yung kanta ko?" paguulit niya.

"Ah-eh Oo. Yes, it was beautiful. For a beginner like you, you performed like a pro." I smiled at him and gave him a thumbs up.

He smiled and elegantly bowed at me. I never thought I would enjoy Ross's Company continuously.

Napatingin ako sa relo ko. s**t! 10 mins na lang magsstart na ulit yung classes ko. 

Agad kong inayos ang gamit ko "Oh, bakit ka nagmamadali?" tanong sa akin ni Ross nang sandaling maibalik niya ang gitara sa dati nitong pinaglalagyan. 

"Malalate na ako sa klase ko." sabi ko sa kanya nang hindi nalingon sa gawi niya dahil inaayos ko pa rin ang mga gamit ko.

Bumaba siya sa mini stage at lumapit sa akin. "Ihatid na kita----" 

Agad kong isinukbit ang bagpack sa balikat ko "Huwag na! Dadaan pa ako ng CR. Bye!" dire-diretso akong lumabas ng music room.

"Alex!" rinig kong tawag niya sa akin pero binilisan ko ang pagtakbo para hindi na niya ako maabutan pa.

Dali-dali akong nagpunta sa Ladies' Room. Napahawak ang magkabilang kamay ko sa lababo dahil sa pagod at kaba na nararamdaman.

Why? Really why? Bakit ganito na lang ang epekto sa akin ni Ross? Kailan lang naman kami nagkakilala.

Ipinatong ko ang bag ko sa tuyong parte ng lababo. I opened at faucet and washed my face.

"I said, give us your f*****g assignment!"

I turned off the faucet to clearly eavesdrop to what is happening. Bigla na lang kasi akong nakarinig ng lagabag sa dulong parte ng Comfort Room.

"I told you, hindi pa ako nakakapaggawa." sagot naman ng babaeng halos manginig na sa pagsasalita.

"Impossible, for a nerd like you, mamaya na ang pasahan and yet wala ka pang gawa? Parang napakaimpossible namang paniwalaan nun." 

I dryed my face. For a b***h like them, baka hindi ko mapigilan ang sarili ko. 

Biglang nagbukas ang pinto ng last cubicle at tsaka lumabas ang babaeng may maikling buhok, higit-higit ang isang babaeng yapos-yapos ang kanyang bag. Napatingin silang dalawa sa akin. "Look Xylene, yung tranferee na napapalapit sa Lucky 5."

Akala ko sa w*****d lang makakakita at makakaexperience ng ganito. Yung tipong bullying sa CR dahil sa assignment, shits like that. 

Teka, Xylene? Diba... Diba ayun yung nasa Student Council? Secretary siya diba? Bakit siya oa yung nagawa ng gulo?

Biglang lumabas pa ang dalawang babae. Isang blonde na may nguya-nguyang chewing gum at si Xylene na napakayos ng suot. Parang anghel.

Dahan-dahang lumapit sa akin si Xylene. "Alex. Right?"

"Yes. And how'd you know my name?" tanong ko sa kanya. Hindi ako papatalo sa isang tulad niya. Hindi porkit siya ay part ng student council ay magagaganyan na siya.

Mapakla siyang napatawa. "Mukhang hindi mo pa alam. You were all over the social media."

"What?!" ako? Bakit ako sisikat nang ganito eh lowkey na nga ako. 

"Jessie?" tawag ni Xylene sa isang babae na kanina pang may nguya na chewing gum. 

Kinuha nito ang cellphone niya. Nagtipa ng saglit tsaka lumapit at ipinakita ito sa akin. 

"Ma. Alexandra Greece Furrer, a slut girl getting attention from the Lucky 5."

Halos maluwa ang mata ko dahil sa nakita ko. Iyon ang title nung article na nakapost sa twitter. 

Alex, a tranferee, got involve with the curfew incident saying that she was together with Ross Tylex Montellago, the night after the official opening of the school yeat at exactly 9:42 pm. 

There has been a rumor that she had a secret relationship with he Lucky 5 member, Ross Montellago, main reason why she sneaked out right before the curfew.

As of this moment, there has been no confirmation if they were really outside during the mandatory curfew. 

Written by: Sxxy_Bxtchy_slxt

This is a bullshit!

Ang mga comment na nandun. Halos lahat ng nagcocomment dun kesyo daw malandi ako, slut, attention-seeker. At kapag lalaki naman ang nagcomment puro kabastusan ang sinasabi sa akin. It's either to f**k them or asking if masarap ba daw ako. Kung natikaman na daw ba ako ni Ross. 

Tangina naman talaga dito.

Matapos kong basahin ang article ay biglang tinanggal ni Jessie ang cellphone niya sabay lagay sa bulsa. 

"See? You were all over the social media." Xylene said will playing with her nails. 

"That's bullshit!" wala na akomg masabi. Aa ang bilis naman ng balita dito eh. Tsaka sa pagkakaalala ko, wala naman akong ginawang masama. 

"Well, you have nothing to do now. For sure, you will be the talk of the year because of getting involve with Ross." Xylene looked at me intently. "Mukhang alam mo naman ang ginagawa namin diba? You might be thinking that we are doing the wrong thing her but kindly look at yourself first."

Napatingin ako dun sa babae na hinihigit pa rin ang buhok niya ng may hawak sa kanya. She was near into crying. 

"Look Alex, you could just let us go. Let this slip for a while then, we can pretend as if nothing happen. Kasi kapag pinakaelaman mo pa kami, I am very much sure, pagsisisiham mo iyon." Xylene said. "and I am hoping you could perhaps, compromise?"

Maturingan pa naman siya na part ng Student Council as a f*****g sexetary. She getting answers from others

Napakuyom ako sa kamao ko. "Well... Looks like your in with the deal" sabi nito sabay tapik ng balikat ko. "I guess we could see each other often? antío (Bye!)" Aalis na sana siya pero itinulak ko siya sa balikat para mawalan siya ng balanse. 

Nagulat siya sa ginawa ko "ti kánate?! (What did you do?!)" Mukhang nagulat ko din yung dalawang babaeng kasama niya pati na rin yung paiyak na.

Hayssssss mukhang maiinvolve na naman ako sa gulo. I'm sorry manang, mukhang makikick-out na naman ako dahil sa gagawin ko but I should not just be standing here watching others to get bullied.

"kaneís den tha fýgei, an den ti̱n afí̱sete na páei. (No one will leave unless you let her go.)" sabi ko sabay turo sa babaeng hawak-hawak nila. 

"échei diaschísei ti̱ grammí̱, Xylene (She is crossing the line, Xylene) sabi Jessie sabay mapangasar na tumatawa.

"nomízo̱ óti prépei na ti̱n éna máthi̱ma. (I think we should teach her a lesson.)" sabi naman nung babaeng may hawak sa buhok nung nerd. 

Nanlisik ang mata sa akin ni Xylene. "You will regret this." 

Nagulat na lang ako nang bigla akong sinugod nito at akmang susuntukin. Buti na lang nakaiwas ako. Napasubsob siya sa sahig. 

Sumunod naman si Jessie na nasuntok ako sa tiyan. f**k! Hindi ako nakapaghanda para dun. Sa susunod na atake naman, sa mukha ko. Buti na lang ay naiwasan ko iyon kaya agad kong nasipa ang tagiliran niya. 

Napalupagi siya sa sahig. "You b***h!!!" hindi ko alam na nakatayo na pala si Xylene kaya agad niya akong nasakal. 

I am having a hard time to breath pero hinigit ko yung damit niya sa likod para maihagis siya sa unahan ko. 

Lumagabag ang katawan niya sa tiles ng Comfort Room habang iniinda ang sakit sa likod niya. Dinaluhan siya saglit ni Jessie pero agad din itong tumayo para sugudin ako pero bigla ko na lang siyang nasipa sa mukha na naging dahilan para tumalsik siya sa isang pinto ng cubicle. Halos masira na ito dahil sa lakas ng impact.

Hindi ko alam kung papaano ko nagagawa ang mga ito. Hindi naman ako nagtraining for taekwondo or some defensing thing pero I looked like a skilled one in defensing myself. Kahit ako humahanga din ako sa sarili ko. 

Nakatulala lang sa akin yung nerd habang yung may hawak naman sa kanya ay hindi na mapakali, hindi alam ang gagawin. 

Nang matauhan yung babae ay binitiwan nito yung nerd at tsaka inilabas ang maliit na kutsilyo na nasa bulsa niya. 

Tangina yung totoo?! Lahat ba ng tao dito gangster at uncivilized?!

Sumugod ito sa akin at akmang sasaksakin ako sa tiyan pero sinalag ko ang kamay niya. Kinuha ko ang isa niyang kamay kung saan niya hawak-hawak ang kutsilyo ay hinigit iyon papunta sa gawi ko. Tsaka ko siya siniko sa mukha ng ilang beses kaya nabitawam niya ang pagkakahawak sa kutsilyo. 

Matapos nun ay bigla na lang itong natumba. Kinuha ko iyong kutsilyo at nilaro sa kamay ko. "Try to bully other people again, ako ang makakalaban niyo." 

Pilit nilang itinatayo ang sarili nila. Lalo na si Xylene na mukhang nainjured ang likod niya dahil sa ginawa ko. "Huwag kayong magalala, hindi ito makakarating sa D.O. yung ginawa niyo. Baka kasi masira ang image ng kaibigan niyo." I said pertaining to Xylene

"Hindi rin naman ako natatakot na isumbong niyo kasi para niyo na ring sinumbong anh sarili niyo nun. Imagine, bullying am innocent just because for her answera in your assignment. Ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa iyo Xylene? Student Council, pero ikaw ang nagpapanimula ng gulo. I have no image to take care of, but I guess you should watch yours." dugtong ko pa.

Pakiramdam ko ngayon, isa akong superhero. I saved the f*****g day. 

Naramdaman ko na biglang gumalaw si Jessie at akmang susugudin ako pero bago pa man niya nagawa dun ay sinaksak ko na ang pulsuhan ng polo niya para hindi na siya makagalaw pa sa kanyang pwesto. She is pinned on the cubicle door.

Kung ano man ang mangyari sa akin ngayon, wala akong pagisisihan doon. At least, I saved someone today.

I was breathing heavily nang maramdaman ko na may biglang yumapos sa akin. "Salamat...."

Ito pala yung nerd. "They have been bullying me, ever since I arrived here. Ginaganito nila ako kasi scholar lang naman daw ako. Thank you still, Ms. Furrer."

Inalis ko siya sa akin sabay kinuha ang bag ko. "I think this is not the proper time to hug and give gratitude to me. I guess we should scoot off first." sabi ko sa kanya kaya tumango naman siya at sabay kaming lumabas ng Comfort Room.

***

The next day is the same s**t as it is. Paano ba naman, tama nga yung sinabi ni Xylene sa akin. Sa bawat daan ko ay pinagtitinginan ako ng mga tao. Lalong lalo na ng mga babae.

Nung araw na iniligtas ko si Louise, yes, Louise Shane Sevilla ang pangalan niya. Nalate ako nun sa klase kaya pinagalitan ako ng Prof namin. Hindi ko naman masabi na merong nangyari na hindi kaaya-aya dahil nangako ako kay Xylene na kahit ganun ang ginawa niya ay hindi ko siya isusuplong. 

Buti na lang binigyan pa ako ng isamg change ng prof ko. Pero dapat daw last na late ko na yun. 

At ngayon, magisa ako sa Cafeteria habang nakain ng lunch. Habang pinapanood ako ng mga tao. Yung feeling na ang laki laki ng table mo pero walang natabi sa iyo. Kahit yung ibang table, sikip na sikip na sila. 

Aist bahala sila, masuffocate dun.

Simula nung iniwan ko si Ross sa music room ay hindi na muli pa kaming nagkikita. Tsaka baka na-awkard-dan yun dahil sa kumakalat na issue sa twitter. 

Pag nalaman ko talag kung sino ang nagkalat nun, patay siya sa akin. I will make sure to slap her or his face real hard. 

Kumakain ako ng lunch ngayon nang biglang tumapat sa harapan ko. "P-pwede ba akong... Makiupo?"

Tumango ako. I didn't say anything. Kaya umupo siyang agad sa upuan sa unahan ko. 

Mas lalong naglakasan ang bulungan sa cafeteria. Aa konti na lang talaga, puputulin nila ang pisi ko. 

Ngayon lang ulit kami nagkita ni Louise matapos nung insidente. Nagmamadali kasi akong pumunta sa room nun at hindi na ako nakalagpaalam pa sa kanya ng ayos. "You okay?" tanong ko sa kanya nang hindi natunghay para tingnan siya. 

I am busy eating my food, that's why. 

"ah-eh, ayos lang ako... I-ikaw? Hindi ka ba nasaksak ni Hillary?"

Ah si Hillary pala yung may hawak nung kutsilyo. Si Xylene, Jessie at si Hillary.

"Nope." simpleng sabi ko sa kanya.

Ibinunton ko ulit ang atensyon ko sa pagkain ko pero natigil din ito nang marinig ko siyang humikbi.

Napatingin ako sa kanya at naiyak nga siya. "S-salamat talaga... Ms. Furrer. Ngayon, h-hindi na nila akl nilalapitan. Naging maayos na ako dito. H-hindi na nila ako... Ginugulo..."

I have been a victim of bullying dati pero kaya kong ipagtanggol ang sarili ko. Kaya nga ako nakikickout. Pero I admit, it's kind of depressing in dealing with s**t people.

"Hey..." tumingin ito sa akin. "It's okay. You can stick around with me if you want." ngiti ko.

Pinunasan niya ang mga luha niya at lumiwanag ang mukha niya nang sandaling tumingin siya sa akin. "Talaga?"

Tumango ako. "So stop crying. Baka sabihin nila inaapi kita."

She smiled sweetly. "Salamat talaga, Ms. Fur---"

"Alex. My name is Alex."

May kinuha siya sa bag niya at binigay niya ito sa akin. "Yung daddy ko, sinabi ko sa kanya yung nangyari. Kaya ipinabibigay niya ito." sabi nito kaya kinuha ko iyon mula sa kanya.

Binuksan ko iyong supot at may laman iyong iba't ibang uri ng tinapay. "Hindi naman kailangan na bigyan pa ako nito." pero in fairness ang bango nung tinapay.

"Hindi. Para sa iyo talaga iyan. Simpleng pasasalamat ni Tatay. Hindi niya kasi ako maipagtanggol eh. Scholar lang ako dito at walang gustong lumapit sa akin kasi iba ang estado ko sa kanila. Kahit nasasaktan na ako walang magawa si Tatay kasi binabaliktad ng mga estudyante ang nangyayari kaya laking pasasalamat niya na dumating ka. At least daw may makakasama na ako."

Nakakaawa naman itong si Louise. Biruin mo, simula nung dumating siya dito ay hindi na siya iniwasan ng mga nanbubully. Aa grabe, hindi ko maimagine yun. Pakiramdam ko tuloy, isa akong angel.

"Huwag kang magalala, pwede ka nang sumama sa akin kapag magisa ka lang o kapag wala kang klase." ngiti ko sa kanya. "Sige, kain ka na."

"Look who's here. Magkasama na talaga ang dalawang...monachikós (Loner)"

Tangina talaga. 

Mukhang natitiklop na si Louise sa nakikita niya kaya napaharap ako sa likod ko kung saan nagsalita yung babaeng haliparot na ito. "boreíte na mas afí̱sete mónoi sas? (Can you just leave us alone?)"

"óchi. óchi méchri na échoume ti̱n ekdíki̱sí̱ mas (Nope. Until we get our revenge.)" tiim na sabi nito sa akin.

Tumayo ako sa kinauupuan ko at humarap sa kanya. Napaurong dahil sa ginawa ko. "How childish?!"

Yung mga tao sa paligid namin ay mas lalo nang nagiging intresado sa nangyayari. Sige lang bitches, nood lang kayo ng movie.

"den tha stamatí̱so̱ méchri na éxo̱ apó to scholeío (I will not stop until you get kickedout of this school)"

"tha periméno̱ af̱tí̱ ti̱n i̱méra ( I will wait for that day.) Don't be such a fool, being contented with your own context. kánete! (Do it!)"

Nagtiim ang bagang nito. Mukhang inis na inis na siya sa akin. Nagkuyom na din ang kanyang kanang kamao. "Watch out, Ms. Furrer."

"Ako? Magwawatch-out sa iyo? Ako dapat ang nagsasabi nan. Baka kasi hindi lang back-injury ang makuha mo sa akin. Baka sa susunod, neck injury na. Bahala ka... Ikaw din."

Nagbulungan pa lahat ng tao. Mukhang napahiya siya sa sinabi ko. "ti koitás?! (What are you looking at?!) Mind your own damn business!" sigaw nito sa mga tao.

Halos matawa ako sa inaakto ni Xylene, paano ba naman, para siyang naagawan ng candy. "tha epistrépso̱ (I will be back)"

"tha sas periméno̱? (Shall I wait for you?)"

Mas lalo pang bumusangot ang mukha nito "as páme korítsia! (Let's go girls!)" sabi nito sabay umalis. 

Sinundan siya ng kanyang dalawang alipores. Si Jessie ay hinead to toe ako habang si Hillary naman ay binigyan ako ng middle finger.

Fuck them!

***

Songs Used:

1.) Synesthesia- Mayonnaise

2.) Collide- Howie Day