Mataas na ang araw nang magising si Yani noong umagang iyon. Pupungas pungas niyang binuksan ang kanyang mga mata na bahagyang tinakpan pa ng mga palad ng masilaw ito mula sa liwanag ng araw na pumapasok sa kanyang silid tulugan.
It’s been a week since palagi ng maganda ang kanyang gising sa umaga. Pumaling siya ng pagkakahiga at tumihaya sa malambot niyang hinihigaan. Sa sumunod na sandali ay tila napako ang tingin niya sa kisame ng alalahanin ang mga nagdaang mga araw at gabi na kasakasama si Copper. Palagi siyang may lakip na ngiti sa mga labi sa lahat ng oras. Paano ay hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala. Sa pitong taon na single at walang pinapayagan na lalaking manligaw sa kanya, sa wakas ay may isang tao na na nakapagbibigay sa kanya ng inspirasyon sa araw araw. Fin
