LUCAS POV
Umupo kami sa mesa. Inayos ni Elle ang pagkain na dala ko roasted chicken, pasta, at ilang side dishes habang may nakahanda rin siyang simpleng lutong bahay: tortang talong, ginisang munggo, at pritong isda.
“Wow,” sabi ko, pilit na pinapakalma ang boses. “Parang handa pang-fiesta, ah.”
Ngumiti siya habang inaayos ang mga plato. “Para sa’yo ‘yan, Lucas. Para makabawi ako kasi lagi kang pagod sa hospital.”
Napangiti ako, pero sa loob-loob ko, sana ako lang ang iniisip mo kapag nag-aalala ka.
Nagsimula kaming kumain. Tahimik ako sa una, pinagmamasdan ko lang siya habang inaabot niya ang kutsara’t tinidor, habang pinupuno ng kanin yung plato ko. Ganito siya sa lahat maalaga, malambing, natural. Kaya siguro kahit sino, mahuhulog sa kanya. At doon ko naalala ulit si Nathan.
“Ma
