KANIELLE’S POV
Nasa terrace ako ng bahay, bitbit ang tasa ng mainit na tsaa. Hindi pa rin nawawala sa isip ko ang sinabi ni Lucas kagabi. Selos lang ‘yun, sabi niya. Pero hindi ‘yun basta-basta. Iba kasi kapag si Lucas na ang nagsabi. Matagal ko na rin siyang kilala, at alam ko hindi siya yung tipong magbubukas ng damdamin kung hindi siya seryoso.
Pero bago ko pa man mas mapag-isipan ng husto, nag-vibrate ang phone ko sa bulsa. Isang pangalan ang lumabas sa screen Nathan.
Napakunot ang noo ko. Bakit naman siya tatawag sa akin ng ganitong oras?
Sinagot ko. “Hello?”
“Miss Kanielle,” malamig na boses ang sumalubong sa akin, halos walang emosyon. “May ilang bagay tayong kailangang pag-usapan. Maaari ba kitang makita ngayon?”
Napatigil ako sa paghigop ng tsaa. “Ngayon? Nathan, gabi na. Wa
