OPEN your eyes, my love.
Ipinikit lalo ni Rosana ang mga mata dahil natatakot siyang panaginip lamang ito. Baka sa pagmulat niya ay siyang paglaho ni Sebastian. Gusto niya itong damhin, gusto niyang i-alay ang sarili kahit sa panaginip lamang, bagay na pinagsisihan niyang hindi nagawa no’ng nabubuhay pa ito.
“Halikan mo lamang ako, Sebastian. Kiss me, love.”
Hinagkan siyang muli ng binata at buong puso niyang tinugon ang halik nito. Wala na siyang saplot maging si Sebastian kaya dama na nila ang init ng bawat isa.
Bumaba ang halik ni Sebastian sa kanyang leeg pababa sa kanyang dibdib.
Maingat ang mga labi ng binata habang dumadampi ito sa balat niya. Nang matunton nito ang korona ay marahan itong dumede.
“Ohhh, Sebastian…” usal ni Rosana.
Ang sanay smooth lamang na pagromansa
