Parehas na mabibigat ang paghinga ng magkakambal. Mahapdi ang sugat ni Stan sa braso, si Sebastian naman ay nakasandal sa isang lumang kahon, hawak ang gilid ng tagiliran niyang tinamaan ng bala, duguan ngunit nakangisi pa rin.
“Ang tapang mo pa rin, Stan,” anas ni Sebastian, dinudura ang dugong nag-ipon sa kanyang bibig.
“May sa pusa ka rin, gago ka!” turan pa ni Baste.
“Malakas lang ang kapit ko sa diyos kaya hindi niya ako pinapabayaan.” Sagot ni Stan kaya ngumisi ng loko si Sebastian.
“Kung ayaw kang sunduin ni San pedro, ako na ang maghahatid sa ‘yo!” turan ni Sebastian sabay na kinalabit nito ang gantilyo ng baril at sa pagkakataong ‘yon, talagang ulo ang tatama kay Stan.
Subalit biglang pumitik lamang ang gantilyo. Walang nang bala!
Napakurap si Stan, kahit na matapang it
