Masakit ang buong katawan ni Stan nang magising siya. Mabigat ang kanyang mga talukap, at nagliliyab ang kanyang sentido sa sakit. Sinubukan niyang igalaw ang kanyang mga kamay, ngunit mahigpit ang pagkakagapos ng mga ito sa likuran niya. Ang kanyang mga paa ay nakakadena sa silyang inuupuan niya. isang matibay na bakal na tila idinisenyo para sa mga bilanggo.
Madilim ang paligid ang tanging liwanag ay nanggagaling sa isang maliit na bintanang may bakal na rehas. Amoy amag at dugo ang paligid.
“Gissing ka na pala.”
Nagtaas siya ng tingin, kumukuyom ang kamao niya nang makita ang kakambal. Nakaupo sa isang lumang kahoy na mesa si Sebastian. Nakataas ang isang paa sa upuan nito habang payapang humihigop ng mainit na kape. Talagang kalmado ang itsura ni Sebastian na parang wala lang nangy
