His Rebound Wife ( FILIPINO )

CHAPTER 5

Nakangiti kong pinag mamasdan ang mga picture namin ni Harvey sa phone ko. Hindi ko maiwasang kiligin tuwing naalala ko ang date namin kahapon. Sobrang sweet niya at ayaw niyang nakikitang nakatingin ako sa iba. At para siyang batang ayaw mahiwalay sa 'kin.

"Ang saya natin ah!" lumapit ito sakin at umupo sa tabi ko. Bahagya kong pinatay ang hawak kong phone at itinago sa bulsa.

"Huh?" inosente kong tanong.

"Sabi ko! Ang saya mo naman ngayon," nakataas kilay na sabi ni Ella

Umiling ako. "Wala noh." nahihiya akong napayuko.

Mas lalo niya akong tinaasan ng kilay. "Anong wala? Kitang kita naman diyan sa mga 'ngiti' mo na mayroon!" pang aasar nito sakin.

Napakagat labi ko para pigilan ang sarili kong ngumiti. "Wala nga ito, Ella." tanggi ko pa.

"Sus! Ipapaalala ko lang, Cara. 'Yong Harvey na kasama mo ngayon walang naaalala. Kapag iyon bumalik ang alaala niya baka iwan ka no'n!" biglang nawala ang ngiti sa labi ko sa sinabi niya.

Napalunok ako sa sinabi niya. Paano kung? No. Hindi. Habang wala pa siyang naaalala sisiguradohin kong mapapamahal na siya sakin. Na mapapalitan ko na si Hannah sa puso't isip niya. Sisiguraduhin kong sa pagbalik ng alaala niya ako na ang mahal niya.

Sasagotin ko sana ang sinabi ni Ella nang biglang nag ring ang phone ko. Sabay kaming napatingin ni Ella doon.

"Sagotin mo na yang asawa mo! At baka namimiss ka na niya." inirapan niya ako at tumalikod.

Tumayo ako at pumuntang cr bago sagotin ang tawag ni Harvey.

"Harvey?" mahina kong sambit sa pangalan nito.

Narinig ko siyang bumuntong-hininga bago mag salita. "Miss mo na ba 'ko?"

"Huh?" napamaang ako.

"Kasi ako miss na miss na kita." malambing nitong sabi.

Pwede bang himatayin sa kilig? Shekss Harvey hindi ko na alam ang gagawin ko sayo. Mas lalo mo 'kong binabaliw. Gusto ko na lang siyang puntahan sa office niya at yakapin siya habang nag tratrabaho.

"Baby?" napakagat labi ako ng tawagin niya ako sa salitang iyon.

"I miss you more." i said while biting my lip.

May kung anong mga paru-parong nag lalaro sa aking tiyan.

"Damn! Gusto na kitang makita at mayakap. Pwede ba kitang puntahan? I miss you so much baby." ani nito sa malambing na boses.

Hindi ko mapigilang mapangiti sa sinabi niya. "Unang araw mo ngayon sa work mo simula nong mawalan ka ng alaala. Kailangan ka nila diyan dahil ikaw ang boss." kahit gustohin ko man siyang pumunta dito ay hindi pwede. Kailangan niyang mag focus sa work niya para hindi siya mahirapan mag adjust.

"Pwede bang ikaw na lang pumunta dito?" mahina't nanunuyo nitong tanong.

Natawa ako bigla. "Gustuhin ko mang pumunta diyan ay hindi pwede. Marami pa kaming gagawin ni Ella, Harvey."

Na iimagine ko na ang mukha niyang nakasimangot sa sinabi ko.

"But i miss you." he murmured.

"Sige ganito na lang. Mamayang seven pm, sunduin mo 'ko at mag dinner tayo sa labas. Okay lang ba?"

"Sure baby! I love you!" sa gulat ko ay bigla kong pinatay ang tawag niya.

WTH? Tama ba ang narinig ko? Mahal niya 'ko? Hindi ba'ko nanaginip lang?

Of course not. Sinabi niya lang na mahal niya 'ko dahil iyon ang alam niya. Sa oras na bumabalik ang alaala niya at malaman niyang niloko ko siya. Paniguradong kamumihian niya ako. Wala sa sariling napa buntong hininga ako at lumabas ng Cr. Sinimulan ko ng gawin ang mga trabaho ko.

"UWI na 'ko, Cara! At hinihintay na 'ko ng asawa't anak ko." paalam nito sakin.

"Mag-ingat ka sa pag uwi mo!" kumaway ako.

Akala ko aalis na siya pero bigla siyang huminto at sumigaw "Pikutin mo para hindi ka iwan, Cara!" natatawa nitong payo.

Namula ako sa sinabi niya. WTH? Pikutin? Subukan ko kaya? Char! HAHAHAHA

Napailing ako sa naisip ko. Mayamaya ay dumating na rin si Harvey para sunduin ako. Tahimik lang kami sa sasakyan niya. Hindi siya nag sasalita. At hindi ako sanay. Hindi siya ganito sa 'kin. Pero dati siyang ganito no'ng wala pa siyang amnesia. Bumalik na ba memories niya? No! Impossible! Kung ganon man ang nangyari edi sana wala na siya ngayon sa harap ko. Baka hinahanap niya na si Hannah. Pero anong mali? Bakit hindi siya mag salita? Bakit ang tahimik niya? Hindi na ba niya ako mahal? Ay hindi nga pala niya ako mahal!

Napatingin ako sa kan'ya na seryosong nag dra-drive. May nangyari ba sa office? Anong bang nangyari? Tanongin ko kaya siya? Pero anong itatanong ko? Aistt bahala na nga.

Pagkatapos ng tahimik na byahe sa wakas nakapunta narin kami sa isang restaurant. Nag order siya ng maraming pagkain. Hindi niya parin ako kinakausap o balingan man lang ng tingin. Napalunok ako bago mag salita.

"Are you okay?" kagat labi kong tanong. Tama ba ang tinanong ko? Hindi ko kasi alam itatanong ko. Naiiyak na 'ko.

"I'm fine." tipid nitong tanong.

Bakit ang tipid ng sagot niya? At hindi man lang siya ngumiti. Mag tatanong sana ulit ako ng bigla tumunog ang phone niya. Napatingin ako sakanya ng sinagot niya ang tawag at umalis.

May nagawa ba 'kong mali? Ganitong ganito ang trato niya sa 'kin nong mga panahong wala pa siyang amnesia. Hindi ko tuloy maiwasang isipin na baka bumalik na ang memorya niya. Pero kung bumalik na ang mga memorya niya, edi sana galit na siya sa'kin.

Wala sa sariling napa buntong hininga ako. Nagulat ako ng may biglang lumapit sa'kin.

"Cara?" napatingin ako sakanya "Is that you?" Nanlaki ang mga mata ko ng makilala ko siya.

"John!" tawag ko. "Kumusta?" nakangiti kong tanong.

Mag classmates kami ni John no'ng college. Hindi kami gano'n ka close pero paminsan minsan ay nag uusap kami dahil kay Ella. Ang laki ng pinagbago niya. Dati sobrang payat niya at walang taste sa pananamit kaya't binasted siya ni Ella. Kung walang asawa't anak ngayon si Ella. Baka kiligin ako sa muli nilang pag kikita.

Ngumiti siya at tinaas ang daliri niyang may singsing."Happily married."

Napatakip ako ng bibig ko dahil sa gulat sa sinabi niya. Tumayo ako at niyakap siya. "I'm happy for you---!"

Nabigla ako ng bigla akong hilain ni Harvey palabas ng restaurant. Pagkadating namin sa bahay ay nauna siyang pumasok. Ano bang problema niya? Hindi man lamang namin nakain ang inorder niyang pagkain. Sayang naman.

Pag kapasok sa bahay ay agad akong nadatnan si Harvey sa bar counter na nagsasalin ng wine.

Lumapit ako sakanya. "Ano bang problema mo?" I asked nervously.

Hindi niya ako pinansin sa halip ay ininom niya ang sinalin nyang wine. Hinila ko ang basong hawak niya kaya't napatingin siya sakin.

"Harvey, ano bang problema mo?" I ask again.

"Are you cheating on me?" namumula sa galit niyang tanong.

"What?" i say confused.

Cheating? At teka bakit ba siya galit?

"Dahil ba may amnesia ako. Pwede mo na akong lokohin? Huh?" He inched closer. She stepped back.

Tinulak ko siya ng bahagya dahil sa sobrang lapit niya. "What are you

talking about?"

"You're mine, Cara."

Napapikit ako nang bigla niyang halikan ang labi ko. Hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi ko alam kung paano humalik pabalik. This is my first kiss. Kahit nong kinasal kami walang halik na nangyari. Kaya't naitulak ko siya sa gulat.

"I'm sorry---"

Napamura ako sa isip ko nang muli niya akong halikan. But this time mapag hanap na kan'yang mga halik. Wala akong nagawa kundi sabayan ang bawat halik nito kahit wala akong experienced.

Napahinto siya.

Pero hindi ito ang dahilan para huminto ako. Matagal ko ng pinapangarap ang asawa ko. Ako naman muna ngayon. Wala munang Hannah sa puso niya. Wala na munang paano para bukas. Ako at siya muna ngayon. Bahala na ang bukas.

Kinawit ko ang braso ko sa leeg niya at napangiti siya sa ginawa ko. He started kissing me again. Torridly. He sucked my lower lip. Naramdaman ko ang kamay nito sa pang upo ko na bahagya nitong pinisil.

I moaned softly.

Dahil sa mahinang pag ungol ko ay bahagyang bumakas ang bibig ko na agad niyang sinamantala para ipasok ang kan'yang dila. Nilaro laro ng dila niya ang dila ko. Napaungol pa ako sa sarap ng ginagawa ng dila niya sa loob ng bibig ko.

Pagkatapos nitong magsawa sa labi ko ay unti unting bumaba ang halik niya sa jawline ko papuntang leeg ko. He started kissing my neck and start sucking and bitting it. Halos hindi ko malaman kung saan lilingon.

My breathing becomes ragged as I moan his name. "H-harvey!"

Then he started kissing my lips again. Napaungol ako nang nitong ipasok ang ang dila sa loob ng bibig ko habang hinahaplos ang isang dibdib ko. Mas napaungol ako nang pisilin niya ito kahit may suot pa akong damit.

Ikinawit niya ang dalawang binti ko sa bewang nito at nag simula itong mag lakad paakyat sa kanilang kwarto. Hindi ko alam kung paano naming nakayanan makapunta sa'ming kwarto habang nag hahalikan. Nalaman ko na lang na nasa kwarto kami ng maramdaman ko ang malambot naming higaan sa likod ko.

Inilapag ako nito ng marahan sa kama at madaliang naghubad ito sa aking harapan at tanging boxer na lang ang natitirang suot niya. Kahit ilang besses na niyang nakita ang katawan ng asawa ay hindi niya paring maiwasang humanga. Ilang beses akong napalunok bago siya tukoyang makalapit.

Dahan dahan itong lumapit sa akin at pumatong gamit ang mga matang makikitaan mo ng pagnanasa. Hindi ko na mabilang kung ilang beses na akong na palunok. Nag simula muli itong halikan ako. Sa bawat halik nito ay may halong pag iingat. Napapikit siya ng punitin nito ang suot niyang damit.

"Damn." I heard him murmur a curse.

Kulang na lang ay magdugo ang mga labi ko sa sobrang diin ng pag kagat ko dito nang sunod nitong punitin ang aking brassiere. Matagal niya itong pinatitigan kaya't nahihiya kong niyakap iyon. Hindi ganoon kalaki ang dibdib ko ngunit hindi rin siya maliit.

Inalis nito ang kamay kong nakayakap doonw. "Don't. They're mine." he whispered sensually. Naramdaman ko na lang ang labi nito sa dulo ng dibdib ko.

He kissed the n****e softly and spread his lips over it. Gently he suckled on it, while his left thumb encircled her right n****e and he squeezed both.

I bite my lip, trying to be quieter, but still moan loudly. "A-ahh! H-harvey.."

Mas lalo nitong pinag butihan ang ginagawa ng marinig niya ang pag ungol ko. Sa sobrang sarap ng ginagawa niya ay hindi ko napigilang mapasabot sa buhok niya.

Nang makontento sa dibdib ko ay saglit siyang tumigil sa ginagawa upang tanggalin ang jeans na suot ko. Isang tela na lang ang natitira sa akin. Muli niya akong hinalikan ng mas malalim at mapusok.

Pikit mata kong ginantihan ang bawat halik niya sakin at kinalimutan ang mga bagay na gumugulo sa isip ko. Mga bagay na ikakasakit ko.