Pagkatapos ng charity event, tanging si Andrei lang ang nakakaalam kong anong nangyayari sa akin. Umiyak ako, oo. Nagpakatatag din ako. Pero ang hindi ko alam, sa bawat paghinga ko, may gumagapang palang panganib sa negosyo naming hawak ko na ngayon.
Dati, si Papa—si Ramiro—ang namumuno sa Sarmiento Holdings, pero buwan na din ang lumipas nang hilingin kong ibigay nya sa akin ang pamamahala nito, nakaalalay na lang siya sa akin sa mga transaksyon na kailangan ko ng tulong niya. Ako na ang tumatayong CEO. Ako na ang humahawak sa kabuuan ng kumpanya. Pero lingid ito sa kaalaman ng karamihan, lalo na sa publiko. Para sa mundo, si Ramiro pa rin ang may kontrol. Para sa amin sa loob, ako na ang may huling salita. Alam lang ito ng board at ng ilang matataas na opisyal.
Kaya nang biglang magpad
