STEPHANIE
“May isa pa akong tanong.”
Nagsalubong ang kilay niya. “What is it again?” Bakas na ang pagkayamot sa boses niya. Inip na inip na siguro siya dahil hindi pa namin matuloy ang naudlot na ginagawa namin kanina.
Malawak akong ngumiti, na lalong nagdikit ang kilay niya. “Gusto ko lang linawin na hindi tayo, kaya ‘wag mo sanang bigyan ng kahulugan itong ginagawa natin,” paglilinaw ko sa kanya. Baka kasi binibigyan na niya ito ng ibang ibig sabihin.
Awtomatikong tumaas ang isang kilay niya. Tila may hindi siya nagustuhan sa sinabi ko. “Para ba sa akin ang sinabi mo o sarili mo?”
My lips parted. Hindi naman ako slow para hindi ko agad maintindihan ang sinabi niya. Bigla tuloy akong napaisip. Bakit nga ba namin ito ginagawa? Magkasintahan lang naman ang dapat naghahalikan, pero
