STEPHANIE
Nakaupo ako sa hanging chair na gawa sa rattan, sa likod ng glasshouse habang pinagmamasdan ang walang tigil na buhos ng ulan. Tumatama ang bawat patak ng ulan sa tubig ng swimming pool. Ang sabi ko, puwede naman niyang takpan ito, pero hindi niya ginawa sa hindi ko malamang dahilan. Pero sa totoo lang, nakaka-relax pagmasdan ang patak ng ulan sa tubig ng pool.
Napatingin ako sa kanya nang napansin ko siyang nakatayo sa gilid ko. Matamis siyang nakangiti nang inabot niya sa akin ang isang tasa ng tsokolate. Tamang-tama ito para sa malamig na panahon.
“Thanks.”
“Careful, it’s hot,” sabi niya.
Yeah, kasing hot mo.
Lihim akong napangiti dahil sa naisip ko habang hinihipan ang umuusok pang tsokolate.
“Hey, what’s with that smile?”
Mabilis akong sumeryoso nang marinig ang
