Forgive Me Father For Loving You ( Rated SPG‼️)

Kabanata 7: Lumuhod para sa pag-ibig‼️

Hindi siya makapaniwala na ganon kadali sa ama na ibigay kay Fr. Blake ang pangangalaga sa kanya. Oo mahal niya si Fr. Blake at pabor iyon sa kaniya pero mahal niya ang ama at gusto niya itong kasama sa araw-araw kaya nasasaktan siya sa desisyon nito, ngunit doon niya napagtanto na hindi talaga siya mahal nito'. dahilan para muling bumuhos ang mga luha.

"Sir, hindi mo pwedeng gawin ito kay señorita, siya ang kaisa-isang anak mo at papalit sa'yo na presidente. Alam ko na wala akong karapatan manghimasok sa buhay niyo dahil isang hamak na katulong lang ako" ngunit hindi ito tama na gawin mo sa anak mo."

"That's my decision! Ihanda mo ngayon din ang mga gamit ni Meriel!"

Madilim ang mukha ng ama na lumabas ng silid at naiwan sila ni Nana Pilar na umiiyak habang si Fr. Blake ay hindi pa rin makapaniwala sa kinasadlakan nitong sitwasyon.

"Hindi ito pwede! Miss cruz! Kasalanan mo kung bakit ako na sa ganitong sitwasyon!"

Bakas sa mukha ng pari at pananalita na sinisisi siya sa sitwasyon nito'. padabog itong lumabas sa silid niya habang bagsak ang dalawang balikat.

"Nana Pilar, lahat ng mahal ko ayaw sa'kin. Sana si mommy na lang ang pinili ni daddy noon, siguro masaya sila ngayon kahit wala ako."

Humagulgol siya ng iyak na halos pasigaw, sumiksik sa kandungan ni Nana Pilar na kaagad naman siya niyakap nito at humahagulgol rin ito ng iyak.

"Señorita Meriel, ang lahat ng nangyayaring ito sa buhay mo hindi ito nagkataon lang' ito talaga ang tadhana mo. Ikaw ang itinadhana ng Diyos na mabuhay dahil mayroon siya higit na magandang plano sa hinaharap para sa'yo. Huwag kang susuko sa mga pagsubok na pinagdadaanan mo dahil hindi nanalo ang sumusuko.

Kung talagang mahal mo si Fr. Blake, ipaglaban mo siya hanggang makuha mo ang puso nito. Ito na yung pagkakataon mo" ipakita at iparamdam mo sa kaniya na totoo ang hangarin ng pag-ibig ng isang Meriel Cruz,"

Habang sinasabe iyon ni Nana Pilar hinahaplos nito ang buhok niya para paauluin siya sa pag-iyak' ngunit hindi inakala na alam nito ang tungkol sa lihim na pag-ibig niya para kay Fr. Blake.

"Nana Pilar, alam mo na limang taon na akong in love kay Fr. Blake?" pagtatakang tanong niya rito.

"Oo naman, hindi ko ba malalaman e!, ako ang naglilinis araw-araw na iyong silid, ito lang naman ang tumatambad sa'kin," nakangising wika nito na itinuro ang frame sa center table.

Nag-init ang kaniyang dalawang pisngi dahil buong akala niya na sila lang ng mga kaibigan ang nakakaalam ng tungkol sa pag-ibig niya kay Fr. Blake.

"Tigilan na natin ang dramang ito, ayusin mo na ang iyong sarili at lumabas ka na'. isusunod ko na lang ang mga gamit mo,"

Ngumiti siya ng bahagya kay Nana Pilar at nagsimula ng ayusin ang sarili.

"Mr. Ricardo Cruz! Nahihibang ka na ba, ipagkakatiwala mo sa'kin ang iyong anak? Obligasyon mo 'yun bilang ama ni Meriel, hindi iyon obligasyon ng simbahan," giit na wika niya.

"Fr. Blake, ito na lang ang nakikita kong sulosyon para magbago si Meriel, kaya't sa ayaw at sa gusto mo isasama mo ang anak ko" dahil kung hindi tatanggalin ko ang suportang financial sa simbahan ng magayon church!"

Matapos na sabihin iyon ni Mr. Cruz, madilim ang mukha nito na iniwan si Fr. Blake.

Hinabol niya ito dahil paakyat na iyon sa taas ng villa ngunit hinarang siya ng tatlong bodyguard nito. Labis niyang sinisi ang sarili dahil kung hindi siya sumama kay Glen sa bar hindi siya malalagay sa ganitong sitwasyon. Wala siya magagawa kundi ang isama ang dalaga dahil halos 80% ng financial support ay galing sa pamilya cruz, ang 60% na iyon ay napupunta sa pag-aaral ng mga bata na walang kakayanan na makapag-aral.

"Ay Diyos ko." sambit niya, habang sapo-sapo ang ulo.

Maya-maya pa ay nasa likuran na niya ang dalaga nakasunod rito si Pilar dala ang mga gamit nito.

"Let's go! Bilisan niyo at mag alas dos na ng madaling araw!" wika nito, na madilim ang mukha na naglakad palabas sa villa.

Nakatungo sumunod sila ni Nana Pilar kay Fr. Blake. Pagdating sa sasakyan kung saan ito nakaparada ipinasok ni Nana Pilar ang mga gamit niya sa loob at pagkatapos nagyakapan sila nito at pumasok na, magkabi sila sa front seat at ng makasakay pinaharurot ni Fr. Blake ang sasakyan paalis.

Naging tahimik sila pariho sa byahe, hanggang marating nila ang simbahan. Padabog na binuksan ni Fr. Blake ang pintuan ng simbahan habang siya naman ay hirap na hirap sa dalawang bag na bit-bit. Hindi man lang siya nito tinulungan magbuhat kahit isa sa mga bag kaya mas nadagdagan pa ang kirot ng paso sa hita at braso.

"Miss Cruz, iisa lang ang silid sa simbahan at ang silid na iyon ay para lang sa'kin kaya ang magiging tulugan mo ay sa ibaba ng kama ko. Ikaw ang may kasalanan kung bakit ako nalagay sa ganitong sitwasyon kaya magdusa ka dahil malayong malayo sa silid na nakasanayan mo," sambit nito, habang madilim ang mukha na itinuro ang kung saan naroon ang silid nito.

Bit-bit ang dalawang bag na pumasok sa loob na itinuro ni Fr. Blake habang naiwan ito sa labas. Makikita sa loob ng silid na hidi iyon kalakihan ngunit malinis at mabango sa loob. Ang kama na tinutulugan ni Fr. Blake ay kulay puti ang kobre kama at maging ang punda ng unan nito at kurtina ng bintana ay ganon din ang kulay. Ibinaba niya ang dalawang bag sa sahig at pagkatapos humiga sa kama ng patihaya habang nakatingin sa kisame ng silid. Ipinikit niya ng bahagya ang mga mata habang maraming tumatakbo sa isipan kagaya ng ano ang mangyayari sa kanya sa piling ni Fr. Blake? Sa puso niya nakahanda siya magtiis kahit matulog siya sa sahig, makasama lang ang lalaking minamahal.

Napapitlag siya sa ilang patak-patak ng tubig kaya't napamulagat na iminulat ang mga mata. Laking gulat ng makita ang kabuoan ng mukha ni Fr. Blake bumaba ang tingin niya sa matipunong dibdib nito na may balahibong kulay abong kahoy, may ilang butil ng tubig mula roon ang pumapatak patungo sa mukha niya. Bumilis ang t***k ng kaniyang puso dahil mapungay ang mga mata nito at seryoso ang mukha na nakatingin sa kabuoan ng kaniyang mukha. Napagtanto na sa pagkakahiga sa kama nito nakaidlip siya, nakaramdam ng takot dahil hindi siya nito pinatutulog doon. Nanatiling nakaibabaw ito sa kaniyang dibdib habang nakatukod ang dalawang siko nito sa kama. Napapikit siya sa manit nitong hininga dahilan para kumalat ang init na iyon sa kaniyang buong katawan at isa-isang tumayo ang mga balahibo at maging ang kaniyang dalawang d*d* at ang tinggil niya ay kasing tigas na iyon ng bato' sa tigas alam niya na nararamdaman din iyon ni Fr. Blake.

"Sinong nagbigay sa'yo ng pahintulot na humiga sa kama ko?" malakas na tanong nito sa mukha niya.

Sa lakas ng boses nito tumalsik ang laway sa kaniyang mukha at napaiktag siya sa gulat dahilan para matapos ang pantasya ng katawan. Naitulak niya ito palayo dahilan para tumilapon ito sa bahagi ng kama.

"Fr. Blake, so-rry ku-wan ka-si naka-tulog ako sa k-a-ma mo," putol-putol na sagot niya rito.

"Hindi ako marunong tumanggap ng sorry, dahil hindi ako Diyos at lalo na't sa katulad mong tao. Alam mo kayong mga babae, hindi kayo kuntento sa iisang lalaki kaya kahit alam ko na ngayon na limang taon mo na akong mahal, hindi pa rin ako naniniwala" dahil pari-pariho lang kayo! Wala akong ibang paniniwalaan kung hindi ang pag-ibig ng Diyos."

Tahasan nitong sinabe iyon at pagkatapos inayos nito ang tuwalyang nakatapis at at padabog na bumangon sa kama at bigla na lang nitong hinaltak ang kaniyang braso na papilipit iyon dahilan para mapangiwi siya sa sakit.

"Aray!, Fr. Blake, ang sakit! Maniwala ka, mahal kita at ikaw lang! Kuntento na ako sa'yo, hindi ko na kailangan pa ng ibang lalaki." seryosong wika nito, habang napapangiwi.

Napalunok siya sa sinabe ng dalaga at kaagad na binitawan iyon. Hindi siya makapaniwala sa mga lumabas sa bibig nito, ngunit hindi siya pwedeng maging mahina at magpadala sa sinasabe ng dalagang kaharap. Dinukhang niya itong muli at hinapit sa baywang palapit sa sariling mukha at doon niya nakita na may bakas ng takot sa mata ng dalaga.

"Miss Cruz! Ano bang alam mo sa pag-ibig? Sa tingin ko nga sa'yo ni panty mo hindi mo kayang labahan," pangisi-ngising wika nito na, hinila ang kaniyang pangilalim dahil bestida lang ang suot kaya madaling bumaba iyon pababa sa hita niya.

Kumulo ang dugo niya sa ginawa at sinabe ni Fr. Blake. Ano ang palagay nito sa kaniya bata? Sa isip-sip niya habang tinitingnan ang pari na patuloy sa pag ngisi.

"Hindi na ako bata! Kaya huwag mong ipamukha sa'kin na wala akong alam! Dahil nagsimulang minahal kita 14 years old pa lang ako at hanggang ngayon mahal kita. Forgive me Father, for loving you! Hayaan mo na ipatikim ko sa'yo kung gaano kasarap ang nilikha ng Diyos," sambit niya, na lumuhod sa harapan ng pari.

Ang tinig na iyon ng dalaga ay umabot sa kaniyang libido. Hindi siya makapagsalita dahil parang naparalisado ang kaniyang buong katawan at kasama na doon ang kaniyang dila.

Tinanggal niya ang nakatapis na tuwalya nito at tumambad ang nakaumbok na paglalaki ni Fr. Blake. Kahit nakasuot iyon ng pang-ilalim ay kita niyang nakatayo ang t*t* nito. Dahan-dahan na ibinaba ang suot nitong pang-ilalim na kulay puti, pababa sa hita nitong mabalahibo. Napalunok siya at napakagat sa labi ng tumambad ang malaki at mahabang t*t* na kulay makupa, at sa laki nito ay halos hirap siyang hawakan iyon. Inilabas niya ang mahabang dila at dinilaan ang dulo nito.