Her zaman kendimi zorluklara karşı dimdik ayakta duran, güçlü biri sanırdım; ta ki o ana kadar. Önceden hep hayatım daha ne kadar zor olabilir ki derdim, zaten en kötü olanı yaşadım derdim, ama işte hayat daha kötüsünü öyle bir çarptı ki suratıma, ne olduğumu neye uğradığımı şaşırdım. Benim gözlerimde asılı olan idam ipini yalnızca o yabancı gördü. Ben bir yabancının merhametiyle ayakta kaldım, ben bir yabancının merhametine Tutsak oldum. Yaşamaktan vazgeçen biri, hayattan zevk almak ister miydi? Ben istiyordum. Yaşamımdan vazgeçeli çok olmuştu buna rağmen hayattaydım, ayaktaydım. Bunu başarabilmek için çok şey yaşadım; çok şeyden vazgeçtim. Vazgeçtiğim ilk şey ise hayatımdı.