Karacadağ 'ın eteklerinde yaşayan bir avuç insanın öyküsü... Doğulu'nun kaleminden alışılmışın dışında bir töre kurgusu. Çakmak çakmak gözlerle bakan genç adam, karşısında ki genç kızın korktuğunu hesaba katmadan eline aldığı küçük beyaz güvercinin boynunu gözünü kırpmadan gövdesinden ayırdı! Korkuyla geriye doğru bir adım atan Ariya' yı tutan yine Arjen oldu, korkusu artan genç kız, işaret parmağını kocasının göğsüne doğru savururken ''sen bana zorla... sahip mi olacaksın?'' Alaylı gözlerle karısını inceleyen adam, '' çokta kitap okudum diyorsun! Ne olacak sonra sana aşık falan olacağımı mı sanıyorsun?'' deyip arkasını döndüğü kadının kendisine alışmasını beklemeye karar verdi. Bu gece için kendini her şeye hazırlamış olan Ariya, kendisiyle dalga geçilmesini beklemiyordu. O an ki öfkeyle kolundan tuttuğu kocasını kendisine döndürerek gözlerine baktı ve 'ilk işim seni kendime kul köle etmek, şalvarlı entel! ' diye içinden geçirdi, kendisine bakan adama en içten gülüşünü bahşederken zaten onun gönül telini sızlattığından bihaberdi...

Biraz zor... Biraz eğlenceli...Kendinden emin ne istediğini bilen dört ayrı kalbin hikayesi... Hevi (Umut)- Hevin(Sevda).... idealist ikiz kız kardeşlerin köyde bir yaz geçirmekle cezalandırılmaları ve o süre de hayatlarının aşklarını bulup hayatlarını etkileyecek kati kararlarını vermeleri...