6 Mayıs 1999 "Hadi herkes yatağına çocuklar." Küçük çocuklar ışığın kapanması ile korku ile gözlerini yumdular. Ama bir kişi uyumuyordu. Pars karşı ranza da yatan küçük arkadaşına baktı. Ali her şeyden habersiz uyurken hatta uymaya çalışırken pars kalktı yattığı yataktan ve karanlık odada dolaşmaya başladı, bazı çocuklar sessizce ağlarken bazılarının uyuyor olmasına bakıyordu. Küçük adımları ile yatakhaneden çıkan pars müdüre annesini gördü. Ama yanında siyah eldiven siyah kapüşonlu biri var idi, adamı gördüğünde korkmuştu aslında ama müdüre annesi korkan gözlerle bakıyordu, bir şeyler diyordu ama siyahlı adam dinlemiyordu. Korkan Pars\\\'ın aklına küçük dostu geldi. Gidip gitmeme konusunda kararsız kalırken müdüre annesi ve siyahlı adam çoktan girmişti yatakhaneye. Olduğu yerden korku ile bakıyordu, birden çığlıklar atan çocukların sesi doldu küçük çocuğun kulağına ve korkudan merdivenin alt kısmında ki yere iyice sindi ve göz yaşları akıyordu.

Hayatta ne çok yollar yürüyoruz. Çocukluk yolları... Okul yolları... İlk gençliğin sancılı yolları... Üniversite yolları... Romantizmin acı tatlı yolları... Dönüp baktığımda bir prizma görüyorum sanki... Serra mun ne çok yüzü var. Çocuk Serra... Okullu Serra... Universiteli Serra.... Aşık Serra... Çalışma yolları... Başka başka yollar, başka başka hayatlar, başka başka kimlikler, düşünceler, duruşlar... Şimdiyse evlilik yolunda..... Hayat devam ediyor!