Gördüğüm adamla yutkundum, bu az önceki adamdı. Barış Soylu, holdingin patronu. Neden dalga geçer gibi davrandığını şimdi anlıyordum. Gözleri anında beni buldu ve orada bir süre kaldı. Bense başımı eğip saklanmaya çalıştım. Arkamdaki kızlar “Çok yakışıklı.” diye söyleniyordu. “Evet ama korkutucuymuş aynı zamanda.” dedi bir diğeri. “Ofise çağırmasını istersin ama çağırınca da muhtemelen ağlarsın.” dedi bir diğeri. Arkama dönemiyor sadece ellerime bakıyordum. Bir kız daha hülyalı hülyalı konuştu, “O tıpkı bir kurumsal kahraman!” diye söylendi. Başımı kaldırıp ona baktım. Gözleri benim üzerimdeydi. “Bilmenizi isterim ki buradaysanız, bilin ki en iyisinizdir demektir.” dedi. Takım elbisesi tam, tıraşı temiz. Saçları özenle taranmış. Az önceki yarı çıplak halinden eser yok, gözleri hariç. “Bayan İnan!” diye seslendi. Bakışları üzerimde durdu. “Evet…” diyip ayağa kalktım, bir an bacaklarımı güçsüz hissettim. “Ekibime atanacaksınız.” dedi. Aynı anda diğer sesleri bastırarak “Evet efendim.” diyip yerime oturabildim. Diğer kızlar “Çok şanslı…” “Onun altında mı çalışacak?” “Bunun için öldürebilirdim. Onunla birebir toplantıları hayal etsene.” dediler. Hayal etmeme gerek yoktu az önce onu gerçekten doğal olabilecek haliyle görmüştüm ve her bana baktığında adeta midemde kelebekler uçuşuyordu. O öğleden sonra cam duvarlı toplantı odasında onu gömleksiz gördüğüm gerçeğini düşünmeyen biri gibi olmak için elimden geleni yapıyordum. İçeri girdiğimden beri yanaklarım iş birliği yapmayı reddediyor ve yanıyordu. Masanın öbür ucunda kafasını kaldırıp öyle bir bakış attı ki bunu farkettiğini belli etti. “Oryantasyondan kurtulmak için zamanın var mı yoksa çalışmaya hazır mısın?” diye sordu. “Hazır ve iyiyim.” dedim 3 saattir gözümün önünden atamadığım dövmeyi silebilirmiş gibi.

“Balayımızın üçüncü günü ve biz seninle daha sevişmedik Tavşan.” dedi sesi boğuk ve pürüzlüydü. Baskısı yoğunken gözleri daha da kararmıştı. “Ah hayır!” dedim karnımda baskısını hissettiğim sertliğe sürtünmemeye çalışarak. Sertliğine sürtünmek istiyordum. “İstemiyor musun?” dedi sesi alçak tehlikeli. Sanki bir sınırı aşacaktık cevabımla, aramızda hissedilen elektrik kıvılcımlara dönüşecekti. Sessizleştim ama güçlü elleri hala vücudumun üstünde gezinirken ona hayır demek oldukça güçtü. Aciz ve cılız çıkan sesime lanet ettim. “İstemiyorum.” “Bana bak!” dedi Nigel, buyurgan bir tonla. #2026TR-İlle de Sen

“Bacaklarını aç! Masanın üzerine eğil!” dedi sert bakışlarıyla. “Ama bu etek çok kısa efendim.” diye itiraz etmek istedim. Yüzüne baktığımda yutkunup susmak zorunda kaldım.Dediğini yapmaktan başka çarem yokmuş gibi hissediyordum. Sert yüzünde hiç bir mimik oynamıyordu. Sanki isteği çok sıradan bir şeydi. Bu işi almaktan başka çarem yoktu. Sözleşmeyi defalarca okumuştum ve durumumu ölçüp tartmıştım. Zorunlu olmak bir yana benden istediği şeyi yapmak için engel olamadığım bir heyecan hissi de yaşıyordum. Hafif uzun siyah saçlarıyla sert yakışıklı çehresi kasıklarımda ağrıya sebep oluyordu. Bakışları avını izleyen bir avcı gibiydi. O bakışlar hem buz gibi bakıyor, hem de için için beni yakıyordu.