Civan Ağa'nın Nazlı GeliniGüncellenme zamanı Feb 21, 2026, 10:36
Ben Nazlı Yılmaz.
Adım kadar sessiz, gölgem kadar görünmezdim.
Hayatım hep başkalarının kararlarıyla şekillendi. Konuşmadım, itiraz etmedim, boyun eğdim. Çünkü bu evde, bu kasabada, kızların kaderi böyle yazılırdı.
Ta ki o düğüne gidene kadar…
Kalabalığın içinde bir bakış yakaladı beni. Sert, derin, keskin…
Civan Karahanlı’nın bakışı.
O an bilmiyordum ama o bakış, kaderimi çoktan mühürlemişti.
Ertesi gün her şey yıkıldı.
Abim bir hata yaptı… bedelini ise ben ödedim.
Civan geldiğinde evimizde, nefesim bile kesilmişti. Herkesin korktuğu, acımasız dediği o adam karşımdaki gerçekti artık.
Ve o, abimin canına karşılık beni istedi.
Bir imzayla, bir duayla… hayatım başka bir yola saptı.
Ben gelin olmadım.
Ben alındım.
Onun konağına gittiğimde içimde yalnızca korku vardı. Bu adamın kalbi yok sanıyordum. Bana merhamet etmeyeceğini, beni bir eşya gibi göreceğini düşündüm.
Ama zaman geçtikçe başka bir Civan gördüm.
Sert kabuğunun altında saklanan bir adam…
Koruyan, gözeten, sessizce seven bir adam.
Ben ona bakarken korkularım yavaş yavaş silindi. O bana bakarken içimdeki sessizlik çözülmeye başladı. Konuşmayı, gülmeyi, var olmayı yeniden öğrendim.
Başta bedel olarak verildiğim bu evlilik, kalbimin sığındığı bir liman oldu.
Bazı evlilikler zorla başlar.
Ama bazı aşklar, kaderden bile güçlüdür.
Ve ben…
Nazlı Yılmaz…
Bu adamın yanında yeniden doğdum.