Hayatımın en zor noktası ne diye düşünürken üniversite son sınıfta annemi ve babamı kaybettiğimde en zoru yaşadığımı anlamıştım. Kız kardeşimle baş başa kaldığımda hissettiğim çaresizlik yüzünden kendimi dış dünyaya kapatmıştım. Akrabalarımızın desteklerine rağmen, sol yanımda hissettiğim boşluğu hiç dolduramamıştım. Kız kardeşim Pelin’in kalp rahatsızlıkları arttığında ise hüzün dört bir yanımı sarmıştı. Onu da kaybedeceğim korkusu yaşarken biri çıkagelmişti. Üniversite son sınıfta fakültede tanıştığım Çağrı, iki sene sonra yurt dışından dönmüş ve yeniden beni bulmuştu. Onu sürekli reddetmeme rağmen ülkeye döner dönmez benim yanıma gelmesi sinirlerimi bozmuş ve yeniden reddetmiştim. Oysa onu sürekli karşıma çıkaran kaderden habersizdim. İkimiz bir kader çıkmazına girdiğimizde zamanla ona teslim olacağımı hiç tahmin etmemiştim.