‘’Güneş’im,’’ diye fısıldıyorum kollarımdaki güzelliğe. Kollarımın arasında ufacık kalıyor. Başımı eğip alnımı alnına yaslıyorum kokusu genzime doluyor. Gülümsüyorum. ‘’Hım,’’ diye mırıldanıyor nazına kurban olduğum. Dayanamayıp dudaklarına dudaklarımı bastırıyorum. Boğazımda yükselen boğuk inleme zevkten ziyade hasret yanımın sonunda sevdiğine kavuşmasından. Ben öpücüğümü derinleştirirken her şeyine öldüğüm kadın bana karşılık veriyor azıcık kalan mantığımı da kaybediveriyorum. Yumuşak dudaklarını kendi dudaklarımla eziyor tadını aldıkça coşuyorum. Bana yetişemese de çabasından benim kadar haz duyduğunu anlıyor ve ona bunu yaşattığım için içim mutlulukla dolup taşıyor. ‘’Güneş’im,’’ diyorum tekrar çok kısa ayrılınca dudaklarından ama yine dayanamıyorum bu ayrılığa yeniden dudaklarına kapanıyorum. Kollarımda onu göğsüme yapıştırmış benden en fazla bu kadar uzakta olabilir diye düşünüyorum. Daha fazlası değil. ‘’Dünyamı ısıtan ışığım,’’ derken yeniden ayrılsam da tekrar öpüyorum. ‘’Seni seviyorum.’’ *** Güneş ve Yiğit lise son sınıfta okuyan iki gençtir. Güneş, Yiğit ve arkadaşlarının bulaşmış olduğu cinayetin kanıtlarını toplayarak Yiğit'in radarına girmiştir. Yiğit basketbol aşığı bir gençken artık Güneş'in yörüngesine takılan bir genç olma yolundadır.