-" Her şeyi kendin kendine yapıyorsun, kimsenin seni istemediği yok. Ben seni istiyorum Ece. Sana değer veriyorum bunu niye görmek istemiyorsun?" - "Beni kandırmaya çalışma Arda. Seni Didemle birlikte gördüm. Artık midemi bulandırıyorsun." diyip çantamı alıp çıktım. Bu kadarı da fazla gelmişti. Artık dayanamıyordum. Eski rezil hayatıma dönmek istiyordum, kimsenin beni fark etmediği döneme.. Birden biri kolumdan tuttu ve kendine çekti. Ardaydı.. "Bırak beni istemiyorum daha ne kadar saçmalayacaksın?" diyip kolumu sertçe çektim. O ise bunu hiç umursamayıp beni çöp poşeti gibi omzuna attı. "Beni dinlemen için bana bunu mecbur bıraktın Ece, üzgünüm" " Arda bırak beni, ya bıraksana ne konuşacağız, bitti konuşmak istemiyorum" dedim. Beni arabasına bindirdi. Kemerimi bağlayacakken " bırak, kendim hallederim" dedim. Dudağının kenarı kıvrıldı ve şoför koltuğuna geçti. Kapıyı kilitledi. Sinirle ona bakıyordum. " Nereye götürüyorsun beni?" " Beni dinleyebileceğin bir yere.." Sinirle kollarımı birbirine kavuşturdum. Onunla aramda bir şey kalmadığını kanıtlamak için elimden geleni yapacaktım..