"Bir yara ne zaman mühür olur? Bir insan, bir kurdun gölgesinde ne kadar insan kalabilir?"Tükenmiş bir ruh, kan kokulu acil servis nöbetleri ve titreyen parmaklar… Efsun için dağ yamacındaki o ıssız kulübe, sadece sessizce uyumak ve tükenen hayatına mola vermek istediği bir sığınaktı. Fakat o karlı vadide fırtına koptuğunda, kapısına yığılan şey sıradan bir yabancı değildi.Göğsü parçalanmış, damarlarında öldürücü bir zehir dolaşan ve gözlerinde zifiri bir karanlıkla alev alev kehribar yanan bir adam: Devran.Aethelgard’ın mutlak Alfasını ölümün eşiğinden çekip alan o cerrahi dikişler, Efsun’un sadece bir hayat kurtarmasını sağlamadı; bin yıllık kadim yasaların çarklarını da geriye dönülmez biçimde çalıştırdı. Bir Arkon’un kanına dokunmanın bedeli ölümdü. Ancak Devran’ın o gece fısıldadığı tek bir yalan, ikisini de yer altının granit duvarları arasına, kurtların ve entrikaların hüküm sürdüğü gizli bir imparatorluğa hapsetti.Artık Efsun için geri dönüş yok.İnsan mantığının bittiği, klan mahkemelerinin ölüm fermanları yazdığı ve Alize’nin zehirli bakışlarının kol gezdiği Aethelgard’da hayatta kalmanın tek bir yolu var: Bir Alfanın dizginlenemez sahiplenişine ve iki ırkın kaderini kökünden sarsacak o yasak bağa teslim olmak.Karanlığın kalbinde atılan her dikiş, kaderin yeni bir mührüdür.

Büyükşehrin konforlu düzenini geride bırakıp idealleri uğruna Türkiye-Suriye sınır hattındaki Reyhanlı Devlet Hastanesi Acil Servisi'ne atanan çiçeği burnunda pratisyen hekim Dr. Melek Kınalı, mesleğinin ilk günlerinde kendini savaşın ve tehlikenin tam ortasında bulur. Sınır ötesi operasyonda ağır yaralanan Özel Kuvvetler personeli Kerem’i acil müdahale odasında ölümün kıyısından çekip alması, onu sınırın en tekinsiz ve efsanevi birliği olan Alaz Timi’nin radarına sokar.Timin komutanı Yüzbaşı Ateş Giray; dağların soğuğuyla bilenmiş, tavizsiz, emretmeye alışkın ve duygularını çelikten bir zırhın ardına gizlemiş bir askerdir. Timindeki kardeşinin canını kurtaran bu inatçı, narin ama bir o kadar da dik başlı genç pratisyen doktora karşı içinde bastıramadığı bir borçluluk ve tehlikeli bir çekim hisseder.

Aynı mahalle, birbirini ezen iki ayrı uçurum…Yokuşun en dibindeki izbe bir bodrum katında, hasta annesini hayatta tutabilmek için çırpınan yirmi bir yaşındaki Nazlı, çaresizliğin getirdiği son sınırdaydı. Mahallenin en tepesinde, yüksek duvarların ardında hüküm süren ve yerin altındaki karanlık çarkları tek bir bakışıyla yöneten Albars Boran içinse kurallar basitti: İstediğini alır, kendi kanununu yazardı.Annesinin nefesi için Albars’ın karanlık dünyasına adım atan Nazlı, kendini bir anda bu acımasız adamın vahşi sahipleniciliğinin ortasında bulur. Albars, tüm mahalleye onun kendi kadını olduğunu ilan ederken; Nazlı gururunu, öfkesini ve bastıramadığı tehlikeli çekimi korumak için direnmeye kararlıdır. Ancak Albars'ın acımasız teklifleri ve sınır tanımayan öfkesi, Nazlı’nın hayatındaki bütün kaçış yollarını tek tek kapatır.Bu dik yokuşta yukarı tırmanmak ruhunu teslim etmek, aşağıda kalmaksa mutlak bir ölümdür. Gururun paramparça olduğu, tutkunun şiddetle harmanlandığı karanlık bir esaretin eşiğinde Nazlı, Albars Boran’ın çizdiği kaderden kaçabilecek midir?

Bazı insanlar hayatınıza girmez. Vârid olur. Dila, yıllardır aynı terzi dükkânında kumaşların, iğnelerin ve yarım kalmış hayallerin arasında kendi sessiz dünyasını kurmuştur. Her sabah yaptığı gibi dükkânının kapısını açtığında gözleri yine karşıdaki Vârid Oto Servise kayar. Çünkü orada biri vardır. Alparslan. Dila'nın uzaktan tanıdığı, yıllarının geçtiği ama hakkında pek az şey bildiği, varlığını her sabah biraz daha fazla fark ettiği adam... Bazen bir insanla konuşmadan da ona yaklaşabilirsiniz. Bir bakışla, bir bekleyişle, hatta hiç tanımadığınız birine yazılmış bir mektupla. Dila, söylemeye cesaret edemediği şeyleri anonim mektuplara saklamaya karar verir. Fakat bazı mektuplar yalnızca sahibine ulaşmaz. Bazı kelimeler, iki insanın arasındaki mesafeyi kapatırken hiç beklenmeyen kapıları da aralar. Ve Dila çok geçmeden şunu fark eder: Birinin hayatına gelişiniz tesadüf olabilir. Ama onda bıraktığınız iz, asla tesadüf değildir. Vâridiyet; söylenemeyen sözlerin, uzaktan sevmenin ve bir insanın başka bir insanın hayatına sessizce vârid oluşunun hikâyesi...

Mısır’ın ıssız kanyonlarında keşfettiği kadim bir sembol, genç arkeolog Alara’yı bildiği evrenden koparıp acımasız, yabancı bir boyuta savurdu.Ağır yerçekiminin, devasa canavarların ve iki güneşin kavurduğu bu kızıl topraklarda Alara bir avdı. Ta ki boyu iki buçuk metreyi bulan, kül saçlı ve buz bakışlı devasa bir lider onu ölümün pençesinden söküp alana kadar…Drakor; soyu tükenmekte olan, kadınları ve çocukları kadim bir lanetle yok edilmiş Gorthor ırkının yenilmez savaşçısıydı. Topraklarına düşen bu narin, yabancı kadın onun için yalnızca bir can borcu değildi; halkının beklediği tek kurtuluş, tek doğurgan nefesti.“Burada tek bir gece bile sağ kalamazsın Alara. Seni koruyacağım… ve klanım için dölleyeceğim. Benim dişim olacaksın.”Alara, özgürlüğü ile bu vahşi dünyanın acımasız kanunları arasında sıkışırken; Drakor’un çelik grisi gözlerindeki tehlikeli arzuya ve sahiplenici karanlığa karşı koyabilecek mi?