Gözlerimi ilaç kokulu hastane odasında açtığımda yanımda annemi buldum. Kıpırdamamla beraber irkilip yerinde hopladı. Aldığı nefesi vermeden konuştu.
-Ah yavrum. Zeynep'im. Düşüp kalmışsın evladım.
Neden burada olduğumu sorgulayarak annemin yüzüne baktım. Ayağa kalkıp yanımdaki su şişesini açtı ve bana uzattı.
-Al kızım. Bir yudum iç, boğazın ıslansın.
Düşmüş kalmışım... Aklımda hiçbir şey yoktu. Nerede, ne zaman, nasıl olmuştu bilmiyordum. Annemin uzattığı sudan kana kana içip, ciğerlerimin ateşini söndürdüm. Annem konuşmaya devam etti.
-Aç mıydın da bayıldın güzel kızım? Çok korkuttun bizi.
Dudaklarımı ıslatıp annemi daha fazla endişelendirmeden cevap verdim.
-Yok anneciğim. Yorgunluktandır herhalde. Sen nasıl getirdin beni? Nerede bayılmışım?
Annem sanki hastane odasında değilmi
