Testlerimi verip tekrar odama getirilmiştim. Kan alınan kolumdaki sızlamayla yüzümü buruşturdum. Gözyaşlarımın soğukluğu da hala yüzümdeydi. Doktor endişe etmememizi söylemesine rağmen itiraf etmem gerekirdi ki hayli korkmuştum. Yitip gitmekten korkuyordum.
Annem elini dizime koydu ve:
-İyisin değil mi yavrum?
Diye sordu. Endişelenmesini istemediğimden dolayı tebessüm ettim.
-İyiyim tabii. Gidelim artık çok acıktım.
Ardından Yusuf'a baktım. Dudaklarını birbirine bastırmış bizi izliyordu. Gülümseyerek onu da davet etme ihtiyacı duydum.
-Sen de gel. Annem karnımızı doyursun.
Endişeli bakışlarını saklamaya gerek duymayan Yusuf, cevap verdi.
-Sizi eve bırakıp kliniğe gideceğim.
-Tamam o zaman.
Dedim ve ayağa kalktım. Testler sırasında stresten terlemiştim. Odaya gelince de üşümeye b
