Melisa ile şık olduğumuzu düşünerek çıkıyoruz yurttan. Kendimizle öyle meşgulüz ki çevremizi görmüyoruz bile. Aklımız fikrimiz nerede belli zaten. Merdivenlerden inip yürümeye başlıyoruz ki bir cümle bizi durduruyor hatta bizi olduğumuz yere mıhlıyor:
-''Günaydınnnn kızlarrr!''
Melisa, heyecanla atılıyor ve bağırırcasına konuşuyor:
-''Yiğitttt! Ne işiniz var sizin burada?!''
-''Bir ziyaret edelim dedik!'' diye biraz saçmalayan Yiğit karşımızda duruyor, Alp de yanında. Melisa ve ben yine çok değişik bir ruh haline giriyoruz. Oldukça neşeli ama bir parça mahçup; oldukça istekli ama biraz nazlı. Anlaşılmaz bir karışım olup çıkıyoruz bir anda. Alp, yanıma geliyor ve bana çok hoş bakıyor, içim eriyor, yaaaa çok tatlı!
-''Günaydın.'' diyor bana. En doğal halimde kalmaya çalışıyorum ona kar
