Yurda Melisa ile giriyoruz ama artık ben tamamen değişmiş bir insanım. Çıktığım öfkeli halimle şimdim arasında tek bir benzerlik yok. Durmadan gülümsüyorum, kalbim farklı farklı çarpıyor, hatta bastığım yeri görmüyorum. Yeryüzünde değil de gökyüzü katmanlarının birindeyim ama hangisi olduğunu ben de bilmiyorum. Ah azizim aşk, aşk başka bir şey ama ara ara düşünmekten de kendimi alamıyorum. Kalp özgürlüğünü ilan edince düşünmek epey kısa olsa da e var bir parça. Kendime halime gülüyorum bu arada. Onca aldığım ciddi karar, ders, akıllı olma gibi her şey uçup gidiyor benden. Ben tam bir çatlağım! Mert'in ardından daha ne kadar zaman geçti ki ben aşık oluverdim?! Hiç ders almıyorum yaşadıklarımdan veya daha yaşayacaklarımdan öğreneceklerim var. Yaşamın doğal akışına karşı duramam ki! Umarım Al
