“Amca, babam ne zaman gelecek?”
Kollarımı ağaçların dallarından yapılmış ahşap çitlerin üzerine yerleştirdim. Boyum yetmediği için bir tane çitin üzerine çıkmış, hayranlıkla atlara bakıyordum.
“Birazdan gelecek kızım, istersen gel ben sana öğreteyim?”
Başımı iki yana salladım, saçlarım rüzgarın hafif esintisi ile uçuşurken gözlerim kömür siyahı rengindeki attaydı. “Hayır, babamı bekleyeceğim! O söz verdi bana…”
“Korkuyor musun yoksa?” dedi, amcamın atın üzerine bindirdiği oğlu Cahit.
Bana bakıp güldüğünde dilimi çıkardım. “Hiç de korkmuyorum! Onlar doktor amcaya gittiler. Birazdan gelecekler.”
“Oğlum ben sana ne dedim? O senin ablan sayılır, niye saygısızlık ediyorsun?” dedi Hüma yengem. Yanımda durup saçlarımı okşadı.
Elimi göğsümün üzerine yerleştirerek ‘oh’ diyerek karnıma vurdum
