31. BÖLÜM
Odada yalnızdım, düzenli nefes seslerim dışında başka bir ses yoktu; karanlıktı, pencereden yansıyan ay ışığının parıltılarının aydınlığı benim için yeterli görüş açısı sağlıyordu. Bekliyordum: Batak misali karanlığın içinde kurbanımın ayağıma geleceği an için pusuya yatmıştım. Sağ elimdeki silahı battaniyeyle gizlemiştim, yatağın tırabzanlarına bağlıymışım gibi görünüyordum. Beyaz renkli tavanı seyrederken duygularıma hâkim olmaya çalışıyordum. Sonsuzluğa sürüp gidecek sandığım bekleyiş, odanın kapısının kulpu indiğinde bitti. Göz kapaklarım kapandı, nefeslerimi kontrol altında tutarak uyuduğumu sanmasını sağladım. Adım sesleri odanın içinde gezindi, bana yaklaştı. Göremediğim için diğer duyularım keskinleşti. Baykuş’un sabit nefeslerini duydum, hışırtıları. Bir ampul şişesine çarpan
- Yazar
