30. BÖLÜM
Kâbus görüyordum; görüntüler durmadan başa sarıyordu. Birileri benimle konuşuyordu, arada sırada vücuduma temas eden dokunuşlar zihnimi sakinleştiriyordu ama sonra içine düştüğüm döngü kırılmıyor ve başa sarmaya devam ediyordu. Kâbus olduğunu biliyordum, uyanmak istiyordum ama karanlık durmaksızın beni içine çekiyordu. Bir noktada, bittiğimi düşündüğüm zaman kulağıma yanımda olduğunu fısıldayan ses zihnimi diri tutuyordu. Nihayet gözlerimi açabildiğimde boğazımda bir yanma, görüş açımda bulanıklık ve hareketlerimde kısıtlılık vardı: yataktaydım. Canımı yakan ışık huzmesini engelleyebilmek için ellerimi yüzüme siper etmek istedim, kollarımı kendimi çektim, kaldıramadım. Eğilip neler olduğuna bakmak istediğimde yatağın tırabzanlarına bileklerimden bağlı olduğumu gördüm. Sağ bileğimdeki
- Yazar
