21. BÖLÜM
Cihangir Payiz, onun evindeki hesaplaşmamızdan bir saat sonra benim hakkımdaki şikâyetini geri çekmişti. Benden vazgeçişinin altına attığı imzasıyla kanıtlanmış olmuştu konuştuğumuz her şeyi. Böylece varlığımın da anlamının altı boşalmıştı. Başlamadan bitmişti, bitmiştik her anlamda. O yüzden bir gündür yaptığım tek şey Güvercin ile Hayalet’in yaşadığı depodaki koltukta oturup önümdeki sehpaya koyduğum silaha bakmaktı. Yüreğimin sessiz çığlıkları dinmişti, ruhumun canhıraş çabaları sonlanmıştı, insanlığımın son kırıntıları Cihangir’in odasında kalmıştı. Vicdanımdan, kalbimden, isteklerimden ve duygularımdan tamamen kurtulmuştum. Zakkum’dan da Uhde Kandemir’den de geriye kalan şey, içi boşalmış bir kabuktu. Böylesi Baykuş’u kurtarmak için düşündüğüm plan için en doğrusuydu. Yaşadıkl
- Yazar
