Ağzım açık karşımdaki adama bakarken, gerçekmi yoksa hayalmi görüyordum bilemedim...
Gözlerimi kapatıp açtım... İki üç kez aynı şeyi tekrarlamıştım...Ama hala karşımda oturan adam yok olmamıştı...Demekki hayal değildi...
"Sen...Ne dediğinin farkında mısın..." dediğimde sesim cırlayarak çıkmıştı...
Yüzünü buruşturup tek gözünü kapattığında, onunda sesimden rahatsızlık duyduğunu anlayabiliyordum...
"Evet...Gayet farkındayım...Evlen benimle..."
Hala normal birşey söylüyormuş gibi yüzüme bakmıyor mu birde...Şeytan diyor çıkar pabucunu patlat ağzına...
"Bakın, ya sizin beyin özürünüz var...Yada bende anlama kıtlığı...Ne demek yaaa, evlenmek..." derken sesim yükselmeye başlamıştı....
Sıkılmış gibi bir nefes bırakıp, sırtını koltuğa yasladı ve kollarını açarak koltuğun üzerine uzattı....
