Kerem'den...
Elimdeki kehribar renkli içkiden bir yudum daha alıp, bardağı önümüzdeki masaya koymuştum...
Yarım saattir Sanem'in üzerinde çalıştığı projenin üzerinde konuşuyorduk ve ben acayip sıkılmıştım...
Ki benim işten sıkıldığım bir an olmamıştı şu zamana kadar...
Tam bir işkoliktim aslında...
Ama şimdi nedense iş konuşmak yerine, gidip Meleğin kapısına dayanmak istiyordum...
Neredeyse dört yıl olucaktı tanışmamız...
Yada benim onunla tanışmam, ama onun beni hiç farkedememesine mi demeliyim...
Yanlış hatırlamıyorsam annesiyle babasının boşanma kararını öğrendiği gün görmüştüm onu...
Yağan yağmurun altında oturmuş hem bağıra çağıra ağlıyordu hemde kimse ağladığını görmesin diye saçlarıyla yüzünü kapatıyordu...
O gün yüreğime ılık ılık öğle birşey aktı ki...
Daha sonra Sedan
