Annemle beraber salonda oturmuş, karşılıklı türk kahvesi içiyorduk...
Hastaneden çıkalı iki gün olmuştu ve ben bu iki gün boyunca Keremi bir kez bile görmemiştim...
Geçirdiğim ağlama krizinden sonra, boynuna sarılmış ve beni bırakma gibisinden bişeyler zırvalamıştım...
Ama hepsi şoktandı...Normale dönmemse uzun sürmemişti...Ağlamam durup sakinleşince, Sanemle birlikte samimi şekildeki görüntüleri gözümün önüne gelmişti yeniden...
Daha sonrasıysa tam bir girdaptı...
Kereme bundan sonra iki arkadaş gibi mesafeli olmamızı ve tek ortak noktamızın evlilik cüzdanıyla paylaşacağımız ev olduğunu söylemiştim...
Biliyorum çok kızmıştı...Dışarıya vuramadığı o siniri iliklerime kadar hissettirmişti bakışlarıyla bana...
Başıma gelen o olaydan ne Keremi nede Sedayı sorumlu tutamazdım...
Tek soru
