Gitmem demek, boyun eğmem demekti. Bu kula kulluğa boyun eğmek demekti. Kalmam demek baş kaldırmam demekti ama sadece törelere değil, beni büyüten kadına, anneme de baş kaldırmam demekti.
Telefonu çantama gelişi güzel atıp, arkamı döndüm. Ömer hala gitmemişti, kızlar ile beni bekliyorlardı. Hızlı adımlarla yanlarına yürüdüm. "Sonunda gelebildin. Haydi geçelim çarşıya." Dedi Asmin. "Ben maalesef gelemeyeceğim. Çok önemli bi işim çıktı. Siz gezin." Dedim Ceylin ve Asmin'e bakarak. Kafamda tonla düşünce vardı. Hepsi de şaşırmıştı bu cümleme belli ki. Midyat'a yabancıydım ve birden bire 'işim çıktı' demiştim. Ne işi diye sorguladıklarına yemin edebilirdim ama kanıtlayamazdım. "Ne işi?" Diyen ilk kişi tabii ki de sabırsız kocamdı.
Alt dudağımı ıslattım. "Hazan gelmiş, havaalanında beni bekl
