Beni görünce gözleri dolmuştu Hazan'ın. Adımlarımı hızlandırdım ve Hazan'a sarıldım. Hazan'da hemen bana sarılmıştı. Onu cidden özlemiştim. Herkese yabancı olduğum bu şehirde sevdiklerimin değerini daha fazla anlamıştım. Hafif geri çekildim ve etrafa bakındım. "Annem nerede? Biz geldik demiştin telefonda." Dedim Hazan'a bakarak.
Hazan gözlerini kaçırdı. Yutkunduğunu görmüştüm ama sebebini anlamadım. Yavaşça kaşlarım çatıldı. "Hazan konuşsana." Dedim sessizce. Acaba anneme bişey mi olmuştu?
"Sahra teyzem ile gelmedik. Onu ikna ettik, gelmemesi için. Zaten Berdeli falan bilmiyor, kolay ikna oldu. Biz Derin'i alıp, geleceğiz dedik işte." Hazan'ın sözleri içime bi nebze olsun su serpmişti. Ne olursa olsun, annemin iyi olması herşeye bedeldi. "Siz kimsiniz Hazan?" Bu kez konuşan, geldiğimiz
