Ertesi gün fakülteye ilk defa tek başıma gidebildim. Artık ayağım eskisi kadar beni zorlamıyordu. Sıkıcı derslerin ardından Kahraman çıkışta beni yakalayıp koluma yapıştı.
"Beraber yemek yiyelim mi?"
"Olmaz, ailemle yemeğe çıkacağız bu akşam."
"Beni de ailenle tanıştırmak istersen size katılabilirim."
"Babam sosyal arkadaş kavramına karşı..."
"Sevgili olayına da karşı mı?"
"Babam karşı değil ama ben karşıyım. Hadi bays."
Saçlarımı savurarak Kahraman'dan uzaklaşırken abimin yolladığı arabayı gördüm. Çakır bana el işareti ederken ben de elimle ok attım.
"Mehir Hanım, bundan sonra sizi okula ben bırakacağım. Mahir Bey beni İzmir'den sizin için getirtti."
"Yaa, ne güzel..." dedim zoraki bir tebessümle. Çakır'ın şoförlüğün yanı sıra çok iyi laf yetiştirme huyu vardır.
"Aile
