Annemin sırtından akan kanı gördüğümde korkarak sindiğim yerden çıkmıştım. Babam elindeki kemerle bir kez daha vuracakken annemin üzerine atlayınca o kemer bütün gücüyle benim sırtıma çarptı.
Acıyla haykırmıştım. Annem beni fark ettiğinde kendi acısını unutmuş beni kolları arasına almış teselli etmeye çalışıyordu ama babam umursamadan vurmaya devam ediyordu.
Üzerimize gelen kemerin acısıyla bir çığlık daha atarak uyandım. Aldığım nefeslerim kesik kesikti. Terden yüzüme yapışan saçlarımı elimle geriye ittim.
Pencereden sızan çok zayıf bir ışık vardı. Kibar teyzenin öğrettiği gibi doğmak üzere olan güneşi karşılasam rahatlar mıydım? Denemekten zarar gelmezdi!
Yataktan dışarı çıkıp kapıya ilerledim. Hâlâ gördüğüm kabusun etkisindeydim. Bedenimde kemerin çarptığı yerler yeni olmuş gibi
