27.Bölüm
Cem Karaca – Paris, Charles de Gaulle Havalimanı – 02:47 Pasaport kontrolünden geçerken kalbinde tek bir sızı yankılanıyordu: Elif. Yüzüne nötr bir ifade yerleştirmişti ama içinde kasırgalar kopuyordu. Omzunda sade bir sırt çantası, gri bir trençkot. Gözlükleri, sabaha kadar uykusuz kalmış gözlerini gizliyordu. Kulağında yankılanan tek şey kendi sesi gibiydi: “Ben onu kaybetmedim… o beni terk etti.” Pasaport sayfasını açtı. “Cem Karaca” yazılıydı. O an bir hayatı kapatıyordu sanki. Bir isimdi artık sadece. Geçmişin yankısı. Uçağa bindi, gözlerini kapattı. Uçak havalanırken içinden geçen tek cümleydi: > "Ben artık geçmişimde gömülüyüm." --- Paris’in Sessizliğinde Üçüncü kattaki taş binanın perdeleri hep kapalıydı. Cem artık yalnızlığıyla yaşıyordu. Sabah kahveleri sessizdi, g
- Yazar
