Aurora gülümsedi. Dişleri ay ışığında parladı, yeni vampir keskinliğiyle.
“Gel al.”
Bu iki kelime ormanı bir anda cehenneme çevirdi.
Seraphine’in kırmızı gözleri bir an dondu, sonra alev gibi parladı. Yaşlı kadının bedeni korkunç bir şekilde değişmeye başladı. Kemikleri çatırdayarak uzadı, omurgası kavis yaptı, derisi siyah pullarla kaplandı. Bin yıllık ejderha ruhu nihayet tam formuna kavuşuyordu. Boyu beş metreye yaklaştı. Sırtından dumanlı, yırtık kanatlar açıldı; kanatların kenarları obsidiyen gibi keskin, mavimsi-yeşil alevlerle yanıyordu. Elleri pençeye dönüştü, her parmağı bir kılıç uzunluğunda, ucundan siyah duman sızıyordu. Ağzı açıldığında dişleri bir sıra obsidiyen hançer gibi parladı.
“Kalbin… o sıcak, lanet olası kalp… benim olacak.”
İlk saldırı bir deprem gibi geldi.
